MARIOLA – NASZ DOM, NASZE SERCE

[REFREN]

Mariola, nasz dom, nasze serce,
z Tobą każdy dzień ma trochę więcej.
Sześćdziesiąt siedem lat, a w oczach ciągle blask,
Mamo, dziś cała rodzina śpiewa właśnie tak.

Za dobre słowo, za pomocną dłoń,
za to, że zawsze można wrócić pod Twój dom.
Za śmiech, cierpliwość i serce większe niż świat,
Mariola, nasza Mamo, żyj nam jeszcze sto lat!

[ZWROTKA PIERWSZA]

Maria w dokumentach, dla nas Mariola,
sześcioro dzieci i zawsze pełna rola.
Artur, Mariusz, Tomek, Arek,
Marcin — niech wybrzmi — i Agnieszka razem.

Pięciu synów, jedna córka,
szesnaście wnucząt, wielka rodzinna chmurka.
Tosia, Spajki, zwierzaki blisko serca,
bo miejsca dla wszystkich u Ciebie nie braknie.

Telefon do rana? To przecież normalne,
mąż się śmieje: „Skąd wy macie tematy bez końca?”.
A my dobrze wiemy — temat sam się tworzy,
bo z mamą można gadać od wieczora aż do zorzy.

Nigdy nie krzyczysz, nigdy nie oceniasz,
gdy coś się nie uda, spokojnie powtarzasz:
„Jutro też jest dzień, wszystko się ułoży”,
i od tych słów człowiek od razu lepiej chodzi.

[REFREN]

Mariola, nasz dom, nasze serce,
z Tobą każdy dzień ma trochę więcej.
Sześćdziesiąt siedem lat, a w oczach ciągle blask,
Mamo, dziś cała rodzina śpiewa właśnie tak.

Za dobre słowo, za pomocną dłoń,
za to, że zawsze można wrócić pod Twój dom.
Za śmiech, cierpliwość i serce większe niż świat,
Mariola, nasza Mamo, żyj nam jeszcze sto lat!

[ZWROTKA DRUGA]

Kabarety, DramaBox i Facebookowe dramy,
maszyna do szycia, choć wzrok już nie ten sam.
A moje skarpetki? Tu talent masz ogromny,
tuziny posortowane — wynik zawodowy!

I Twoje powiedzonko zna już cały dom:
„Lekką ręką pożycz, ciężką Boże oddaj”.
A schabowe? Nie ma tutaj konkurencji,
Twój smak wygrywa każdą rodzinną edycję.

Po odejściu taty bałaś się, że czas
porozrzuca wszystkich i rozdzieli nas.
Ale Mamo, spójrz — Twój strach się nie spełnił,
każdy ma swój świat, lecz nadal jesteśmy jedni.

Każde z nas ma życie, dzieci, własny plan,
ale wiemy dobrze, gdzie jest rodzinny port.
Tam, gdzie jesteś Ty, tam ciągle stoi dom,
i nieważne ile lat — zawsze wracamy stąd.

[PRZEJŚCIE]

A gdy wracasz z Niemiec, robi się najtrudniej,
Fabian mówi: „Babciu, ja nie płaczę, naprawdę”.
A oczy czerwone mówią coś zupełnie innego,
Adriana już z walizką: „Jadę z babcią do Polski!”.

I właśnie z takich chwil składa się nasz świat,
ze śmiechu, łez i wspólnych lat.

[REFREN – FINAŁ]

Mariola, nasz dom, nasze serce,
z Tobą każdy dzień ma trochę więcej.
Sześćdziesiąt siedem lat, a w oczach ciągle blask,
Mamo, dziś cała rodzina śpiewa właśnie tak.

Zdrowia, szczęścia, pięknych dni,
niech wnuki będą blisko Ci.
Niech Spajki spaceruje obok,
a Tosia daje śmiechu moc.

I jeszcze jedno życzenie dziś:
niech w totolotku padnie właściwy wynik!
Niech spełni się w końcu ten wielki sen,
Mariola — niech to będzie Twój szczęśliwy dzień!

[OUTRO]

Od Agnieszki,
od Artura, Mariusza, Tomka, Arka, Marcina,
od całej rodziny.

Mamo, dziękujemy Ci za wszystko.