lyrics
[Verse 1]
ลมพัดผ่านหน้าคน
พัดผ่านคืนวันเดิม
ทิ้งรอยไว้บางๆ
บนฝ่ามือของเรา
เดินมาไกลเท่าไร
ก็ยังคล้ายเดิม
มีเรื่องราวมากมาย
แต่ใจค่อยค่อยเบา
[Pre-Chorus]
ยิ่งยึดไว้ ยิ่งหนัก
ยิ่งปล่อย ยิ่งเห็นทาง
ความเงียบในใจฉัน
สอนให้ยิ้มได้บ้าง
[Chorus]
ปล่อยไปกับลม
ให้ลมพาใจไป
ปล่อยไปกับลม
เหลือเพียงความจริงในใจ
คนเราแค่รอยทาง
ที่วางบนผืนฟ้าไกล
ปล่อยไปกับลม
แล้วใจจะอ่อนโยน
[Verse 2]
บางคนมาแล้วไป
เหมือนเงาบนทุ่งฝน
แต่ความรักที่ให้กัน
ยังอุ่นอยู่ในคน
วันที่เราหมดแรง
วันใจแทบหลุดลอย
แค่หายใจช้าๆ
ก็เหมือนได้กลับมา
[Pre-Chorus]
ยิ่งยึดไว้ ยิ่งหนัก
ยิ่งปล่อย ยิ่งเห็นทาง
ความคิดที่ว่างเปล่า
กลับพาใจงดงาม
[Chorus]
ปล่อยไปกับลม
ให้ลมพาใจไป
ปล่อยไปกับลม
เหลือเพียงความจริงในใจ
คนเราแค่รอยทาง
ที่วางบนผืนฟ้าไกล
ปล่อยไปกับลม
แล้วใจจะอ่อนโยน
[Bridge]
ถ้าพรุ่งนี้ไม่เหมือนเดิม
ก็ยังมีลมหายใจ
ถ้ารักต้องจากกันไป
ขอให้ค้างอยู่ในใจ
ไม่มีใครครอบครอง
คืนวันให้ยืนนาน
มีเพียงการยอมรับ
ที่ทำให้เราเบา
[Final Chorus]
ปล่อยไปกับลม
ให้ลมพาใจไป
ปล่อยไปกับลม
เหลือเพียงความจริงในใจ
คนเราแค่รอยทาง
ที่วางบนผืนฟ้าไกล
ปล่อยไปกับลม
แล้วใจจะอ่อนโยน
音乐风格
Thai folk-pop with a reflective life-song feel, mid-tempo and gently swaying in a laid-back acoustic groove; verse rides spare guitar and soft bass, pre-chorus opens with rising harmonies and a brushed percussion lift, chorus lands wider with group vocals and a singable mantra. Breathy lead vocal with warm doubles, subtle delay throws on key phrases, wind-chime accents between lines, and a clear intimate mix with earthy room tone.