Rawka Kraina Wspomnień-Nurt Wspomnień

Zwrotka 1
Odwiedziłem stary dom moich rodziców,
miejsce, w którym dorastałem.
Każdy kąt pamiętał moje kroki,
choć od dawna stał już cichy i samotny.
Na półce stare fotografie,
na nich uśmiechy zatrzymane w czasie.
Przywróciły wspomnienia, których nie zabrały lata,
choć dzisiaj została po nich tylko cisza.
Pre-Chorus
Nie usłyszę już głosu mojej mamy,
nie usłyszę śmiechu mojego taty.
Czas zamknął za nimi drzwi,
lecz w moim sercu żyją do dziś.
Refren
To jest mój blues, blues o samotności,
pieśń o drogach, których nie da się zawrócić.
W krainie wspomnień czas płynie wolniej,
a każda fotografia potrafi znów wzruszyć.
Choć zostałem sam na swojej drodze,
pamięć nigdy nie pozwoli odejść wam.
Bo miłość nie umiera razem z ludźmi,
dopóki noszę ją w sobie każdego dnia.
Zwrotka 2
Potem poszedłem nad Rawkę,
rzekę mojego dzieciństwa.
Pamiętam każde lato i wakacje,
gdy świat wydawał się taki prosty.
Skoki na główkę z pomostu,
z liny, z gałęzi i wysokiej skarpy.
Leżałem godzinami na rozgrzanej obrywance,
a chłodna woda zabierała każdy lęk.
Tam poznawałem nowych ludzi,
rodziły się przyjaźnie i pierwsze zauroczenia.
Śmiech niósł się z nurtem rzeki,
a dni płynęły spokojnie jak jej woda.
Nikt wtedy nie liczył czasu,
bo całe życie było jeszcze przed nami.
Refren
To jest mój blues, blues o samotności,
niesiony nurtem mojej Rawki.
Tam zostały dziecięce marzenia,
tam wciąż słyszę echo dawnych dni.
Każda fala niesie moje wspomnienia,
choć rzeka od dawna płynie dalej.
Ja stoję na brzegu jak dawniej,
szukając chłopca, którym kiedyś byłem.
Zwrotka 3
Moi koledzy ułożyli swoje życie,
pozakładali rodziny i domy.
Los napisał im inne historie,
pełne dziecięcego śmiechu i codzienności.
Ja wybrałem drogę samotnika,
może świadomie, może przez przypadek.
Nie żałuję swojej drogi,
choć czasem doskwiera cisza wieczorów.
Patrzę na Rawkę, która nie przestaje płynąć.
Jej nurt zna wszystkie moje tajemnice.
Ona pamięta więcej niż ludzie,
bo widziała moje dzieciństwo i dorastanie.
A ja wciąż uczę się żyć z tym,
że nie wszystko można zatrzymać.
Refren końcowy
To jest mój blues, blues o samotności,
blues o domu, którego już nie ma.
Blues o rodzicach, których głosy
na zawsze zostały w mojej pamięci.
To blues o Rawce i letnich dniach,
o przyjaźniach, które porwał czas.
Choć życie płynie jak nurt tej rzeki,
w sercu zostaje moja kraina wspomnień.
Outro
Gdy zamykam oczy, znów słyszę śmiech,
widzę stary dom i letnie słońce nad Rawką.
Rzeka płynie dalej, czas płynie dalej,
a ja niosę w sobie tę krainę wspomnień.
To mój blues.
Blues o samotności.
Blues o życiu, które minęło,
ale nigdy nie zostało zapomniane.