Requiem Duszy

[Intro]
W blasku świec oddycha noc,
Złote ściany niosą chłód.
Jedna nuta w ciszy drży,
Jakby szeptał mrok: przyjdź.

[Zwrotka 1]
W aksamicie dawnych sal
Giną kroki, ginie czas.
Słyszę głos bez imion, słów,
Cień obietnic, pusty tron.

Skrzypce płaczą niskim tonem,
Pieśń, co była kiedyś domem.
Pod marmurem, pod tą grą
Serce bije — samo, wciąż.

[Pre-Chorus]
Zegar bije dwanaście, kurtyna w górę drży,
Czy to prawda mnie woła, czy tylko złe sny?
Między światłem a cieniem stoję sam,
Zawieszony w dźwięku — jeszcze trwam.

[Refren]
Requiem dla duszy, co w muzyce drży,
Maska skrywa prawdę, której boimy się dziś.
Kłamstwo brzmi jak modlitwa, czyste jak łza,
Święty grzech pod melodią trwa.

Aniele muzyki, prowadź mnie przez noc,
Tam gdzie cień i światło tracą głos.
Gdzie strach i piękno splatają się w krąg,
Dwie dusze tańczą, gdy milknie czas.

[Zwrotka 2]
Za maskami twarze, cichy tłum,
Każdy niesie własny strach i ból.
Opera oddycha bólem nut,
Każde słowo — ciężar, każdy dźwięk — chłód.

Twój głos wślizguje się w moje sny,
Słodka obsesja, cichy rytm.
Dajesz mi miłość, co pachnie lękiem,
Szeptaną obietnicę między oddechem.

[Pre-Chorus 2]
Świece drżą, jakby znały mnie,
Płomień mówi: „zostań, nie bój się”.
Jeśli zrobię krok — czy wolność zniknie?
Czy los już zamknął za mną drzwi?

[Refren]
Requiem dla duszy, co nie umie spać,
Gdzie złamane modlitwy uczą się grać.
Maska opada, rana chce żyć,
Bo tylko ból potrafi śpiewać dziś.

Aniele muzyki, nie zostawiaj mnie,
Jeśli miłość grzechem jest — nie budź mnie.
Gdzie mrok i światło jednym stają się tłem,
Pójdę za tobą przez noc i cień.

[Bridge]
(szept)

Spójrz mi w oczy…
Nie bój się mroku…
Każdy sen rodzi się tam,
Gdzie cień zostawia swój ślad.

Jeśli to szaleństwo — niech mnie pochłonie,
Tylko tutaj cisza zamienia się w dźwięk.

[Refren finałowy]
Requiem dla duszy, co nie chce już kłamstw,
W świętym hałasie, gdzie strach spotyka blask.
Nie ma już maski, nie przetrwa fałsz,
Tylko muzyka wypowiada mnie.

Aniele muzyki, trzymaj mnie do świtu,
Gdy każda nuta zrywa dawny mit.
W tej wiecznej nocy wreszcie wiem:
Ta pieśń nie była tobą —
Ona żyła we mnie.

[Outro]
Jedna nuta…
Ostatni oddech…
Requiem…