งานศพคนดูดบุหรี่​

ควันลอยล่องจากปลายมวนเบา ๆ
จุดความเศร้าในใจที่มันห่อเหี่ยว
เสียงลมหายใจเผาใจให้ลอยเลี้ยว
เหมือนเธอที่เลือนลับไม่กลับมา
ควันบุหรี่พร่ามัวใจสลาย
ทรณีกรรแสงในใจใครจะรู้
เสียงเธอเคยบอก อย่าสูบมันเลย