บาปในแสงสลัว

ใต้เงาจันทร์ที่มองเห็นเราเพียงสองคน
แอบซ่อนความช้ำในกมล บนถนนที่โรยด้วยบาป
รักที่พูดไม่ได้ กลายเป็นโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นมาสาป
ต้องเก็บงำความลับไว้อย่างราบคาบ ในซอกหลืบของหัวใจ
​
เธอก็รู้ว่าที่ข้างกายฉันมีใครอยู่
แต่หัวใจเจ้ากรรมดันดึงดันจะไปหา
พ่ายแพ้ต่อความใกล้ชิด ผิดศีลข้อสามที่เรียนมา
ความสุขที่แลกด้วยน้ำตา มันเป็นกำไรบนความทุกข์ของคนอื่น
​
อยากผลักดันเธอออกไป ให้พ้นจากโคลนตมทางใจคนอย่างฉัน
ไปหาคนที่เขาคู่ควรและพร้อมยืนข้างกัน ในวันที่ตะวันส่องแสง
ไม่อยากให้เธอต้องมาหลบๆ ซ่อนๆ เป็นคนรักสำรองที่ไร้เรี่ยวแรง
เห็นน้ำตาเธอแดงๆ... ใจมันแขวนอยู่บนเส้นด้ายของคำว่า "ผิด" กับ "ชอบ"
​
กอดเธอครั้งใด เหมือนไฟนรกมันลามมาใกล้
สำนึกในใจมันตะโกนบอกว่า "พอเสียที"
รักคือสิ่งสวยงาม แต่ถ้ามาผิดที่ผิดเวลามันคือราคี
ยิ่งรักเธอมากเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองชั่วช้าลงไปทุกที
​
เก็บความลับนี้ไว้ให้ตายไปกับเรา
ในเงามืดที่มีเพียงเงา... ของคนสองคนที่รักกันบนความผิด