Podróż życia

Jadę przed siebie, swoim własnym torem,
w którą stronę podążę, jest trudnym wyborem.
Czy we właściwy wsiadłem pociąg, nie wiem,
skupiam swój wzrok na niebie i każdym drzewie

Stukot kół w uszach, lecz w głowie spokój błogi
moja podróż życia wciąż szuka właściwej drogi.
Mam czas teraz wszystko w głowie poukładać,
mogę na nowo rozbite kawałki w całość poskładać.

Promień słońca przez szybę dotyka mej twarzy,
ta pieszczota sprawia, że nie przestaję marzyć.
I choć czasem słońce za obłokiem się ukrywa,
chcę moją piękną podróż bez końca przeżywać.

Stukot kół w uszach, lecz w głowie spokój błogi
moja podróż życia wciąż szuka właściwej drogi.
Mam czas teraz wszystko w głowie poukładać,
mogę na nowo rozbite kawałki w całość poskładać.