Немерем

Сәбидің даусы естілді шаңырағымнан,
Жүруші ем аңсап шығар деп қашан періште үн.
Әлдиін айтып, тербеуге бесік сағынған,
Әп-сәтте жарым «Әже» боп қалды келісті.
Айналайын, немерем!
Тәп-тәттісің не деген.
Көгерді ғой көсегем,
Кеңейді ғой кенерем.
Айдың шетін сындырып,
Алқа тағып берер ем,
Моншақ етіп мойныңа
Жұлдыздарды терер ем,
Аман-есен өсе бер,
Айналайын, немерем!
Ата-әже болып айналып сені толғанып,
Айналсоқтап жаныңнан шықпай қаламыз.
Әке-шешеңнен қызғыштай қорып қызғанып,
Өзіміз туып алғандай сені боламыз.