หนังสือเล่มนั้น

[ท่อน 1]
มีหนังสือเล่มหนึ่งที่ฉันสนใจ
แต่ไม่เคยหยิบมันขึ้นมาอ่านสักที
ได้แต่เฝ้ามองอยู่เรื่อยไป
จนวันและคืนค่อยๆ ผ่านไปอย่างนี้
แล้ววันหนึ่งก็มีคนหยิบมันไป
ฉันได้แต่ยืนมองจากไกลๆ ไม่มีสิทธิ์
เวลาผ่านไป ฉันก็ลืมมันเสียสนิท
จนบังเอิญเจอมันวางทิ้งไว้ข้างทาง
[ท่อนฮุค]
คนที่หยิบไปอ่านจนจบแล้ว ทิ้งมันไปโดยไม่เสียดาย
แต่สำหรับฉัน หนังสือเล่มนี้ยังคงสวยงามเสมอไป
ฉันเลยเก็บมันขึ้นมาอ่านอีกครั้ง
ด้วยหัวใจที่ยังมีหวัง
[ท่อน 2]
เนื้อหาเล่าถึงความรักอันแสนหวาน
ฉันอ่านไปยิ้มไป ใจเต้นแรงด้วยความสุข
แต่เมื่ออ่านไปครึ่งเล่มกลับสับสนและทุกข์
ทำไมความเศร้าถึงเข้ามาทำร้ายหัวใจ
ฉันอ่านซ้ำ ยิ่งอ่านยิ่งเจ็บลึก
แต่ก็หยุดอ่านไม่ได้ ยังทนอยู่กับมัน
หวังว่าหน้าสุดท้ายจะมีตอนจบที่ฝัน
เหมือนเรื่องราวของหนุ่มสาวที่รักกันนิรันดร์
[ท่อนฮุค]
แต่ความจริงไม่เป็นเหมือนนิยายที่คาดไว้
ไม่มีตอนจบที่งดงามในใจฉัน
ฉันจึงต้องยอมปล่อยมันไปจากมือฉัน
เพื่อใครสักคน ที่พร้อมจะรักมันจริง
[ท่อนสะพาน]
ฉันรู้แล้วว่าเธอไม่ใช่หนังสือของฉันอีกต่อไป
ฉันต้องปล่อยเธอไว้ ให้คนใหม่ได้เปิดอ่าน
ขอให้เขาได้เจอหน้าสุดท้ายที่เธอปรารถนา
และให้เธอได้พบรักที่ยืนยงจนนิรันดร์
[ท่อนฮุคสุดท้าย]
แม้ฉันจะไม่ได้เป็นคนอ่านจนถึงตอนจบ
แต่ฉันขอให้เธอมีความสุขเสมอไป
ขอให้เขารักเธอในแบบที่ฉันทำไม่ไหว
โชคดีนะ… หนังสือเล่มนั้นของฉัน