DRAMA NORDESTINO

741

Nhạc được tạo bởi Alfredo Assumpção bằng Suno AI

DRAMA NORDESTINO
v4

@Alfredo Assumpção

DRAMA NORDESTINO
v4

@Alfredo Assumpção

Lời bài hát
Olhos fundos, profundos, vazios... um submundo, vazio, vadio.
Janela devassa, franze a fronte. Olha adiante. É amedrontante.
Pestana, matraqueia as pálpebras, como metáforas e metáforas.
Alcança dificultado aquém, além, ali, lá... quisera fugir bem mais pra lá.

Espanta, geme, treme os lábios secos. Sem saída desses becos.
Murmura preces, se séca. É quando peca. Se tudo se séca.
Tudo sêco. Tudo sêco. Chão sêco. É bico sêco. Tudo sêco.
Caatinga que fede, catinga. Tudo em volta é restinga na caatinga.
Carniça, juazeiro, o pasto, muito vasto, mas nefasto, sêco o pasto.
A planta, a criação, ele... bichos viventes, mais em mentes, somente.
Tudo sêco. Tudo séca. Tudo sêco. Tudo sêco. Chão sêco. É bico sêco.

Deita no quintal à sombra sem vida de galhos de flores esquecidas.
Na cabeça de boi, na pele tostada, brotam feridas, mal resolvidas.
Nem uma gota de suor, nenhum glamour, ao longe passa o amor.
As costelas tentam varar a carne. Que o espírito desencarne.
Apêlo. – Chuva que não vem... – Venha! Pra me molhar também.
Morro de pena. Morro de dó... Assim com papai, é de dar dó.

Mão no punhal. Nem mal. Nem uma gota de sangue. Animal.
Só o sorriso agradecido, cabra macho, ficará adormecido.
Sua dentadura branca e falha, corta-me a alma mais que navalha.
Morre papai. Agradecido. Ele não se mataria. O falecido.
Se não eu, quem me matará?... A sêca?... à ela não vou me dar.

Rego com lágrimas a poeira. Toda a tristeza traiçoeira, zombeteira.
Corro toda a caatinga. Rasgo-me nos espinhos. Nem de longe os carinhos.
A noite vem. Com ela a lua. Divina dama, Nossa Senhora, chega nua.
Com a luz fresca, com o olhar pálido. Eu prostrado, quase inválido.
Conversa comigo. Conto meu drama. Ela me chama. A Deus clama.
Falo com ela “não deixe que a seca me mate!...Que não mais me maltrate.”

Assoa o nariz e as nuvens chegam. Que ao céu meus braços se ergam!...
O céu chora e me acaricia, deitado de bruços, esvaindo em soluços.
Lado a lado ao punhal em papai. O pobre coitado inerte se esvai.
Chove!... Chove!... Chove!... Não me recordo se chove mais. E, chove.
Só me lembro que morri. Nada mais vi. Mas, me lembro que morri.
Lado a lado a papai, afogado. Com ele abraçado, meu bem amado.
Eterno meu velho por mim cuidado. Em vida, pós vida, abraçados.
Phong cách âm nhạc
Brazilian Folk Music - Baião - Luiz Gonzaga's style - Brazilian Accent - Man's voice - Harmonic, acoustic guitar, acoustic bass guitar, drummers

Bạn có thể thích

Bìa bài hát Negyvenkét éve
v4

Được tạo bởi eszter koos Với Suno AI

Bìa bài hát Письмо в детство
v4

Được tạo bởi Влад Воронин Với Suno AI

Bìa bài hát hhh
v4

Được tạo bởi مستحيل انساك Với Suno AI

Danh sách phát liên quan

Bìa bài hát Caramela sexi
v4

Được tạo bởi Jonathan Fuentes Với Suno AI

Bìa bài hát مسك غ
v4

Được tạo bởi abed saif Với Suno AI

Bìa bài hát بتلاي
v4

Được tạo bởi MUBARAK ALQAHTANI (‫مبارك فقط‬‎) Với Suno AI

Bìa bài hát Жүрегім сен ғана
v4

Được tạo bởi Елдос Беделхан Với Suno AI