DRAMA NORDESTINO

694

Muziek gemaakt door Alfredo Assumpção met Suno AI

DRAMA NORDESTINO
v4

@Alfredo Assumpção

DRAMA NORDESTINO
v4

@Alfredo Assumpção

Songteksten
Olhos fundos, profundos, vazios... um submundo, vazio, vadio.
Janela devassa, franze a fronte. Olha adiante. É amedrontante.
Pestana, matraqueia as pálpebras, como metáforas e metáforas.
Alcança dificultado aquém, além, ali, lá... quisera fugir bem mais pra lá.

Espanta, geme, treme os lábios secos. Sem saída desses becos.
Murmura preces, se séca. É quando peca. Se tudo se séca.
Tudo sêco. Tudo sêco. Chão sêco. É bico sêco. Tudo sêco.
Caatinga que fede, catinga. Tudo em volta é restinga na caatinga.
Carniça, juazeiro, o pasto, muito vasto, mas nefasto, sêco o pasto.
A planta, a criação, ele... bichos viventes, mais em mentes, somente.
Tudo sêco. Tudo séca. Tudo sêco. Tudo sêco. Chão sêco. É bico sêco.

Deita no quintal à sombra sem vida de galhos de flores esquecidas.
Na cabeça de boi, na pele tostada, brotam feridas, mal resolvidas.
Nem uma gota de suor, nenhum glamour, ao longe passa o amor.
As costelas tentam varar a carne. Que o espírito desencarne.
Apêlo. – Chuva que não vem... – Venha! Pra me molhar também.
Morro de pena. Morro de dó... Assim com papai, é de dar dó.

Mão no punhal. Nem mal. Nem uma gota de sangue. Animal.
Só o sorriso agradecido, cabra macho, ficará adormecido.
Sua dentadura branca e falha, corta-me a alma mais que navalha.
Morre papai. Agradecido. Ele não se mataria. O falecido.
Se não eu, quem me matará?... A sêca?... à ela não vou me dar.

Rego com lágrimas a poeira. Toda a tristeza traiçoeira, zombeteira.
Corro toda a caatinga. Rasgo-me nos espinhos. Nem de longe os carinhos.
A noite vem. Com ela a lua. Divina dama, Nossa Senhora, chega nua.
Com a luz fresca, com o olhar pálido. Eu prostrado, quase inválido.
Conversa comigo. Conto meu drama. Ela me chama. A Deus clama.
Falo com ela “não deixe que a seca me mate!...Que não mais me maltrate.”

Assoa o nariz e as nuvens chegam. Que ao céu meus braços se ergam!...
O céu chora e me acaricia, deitado de bruços, esvaindo em soluços.
Lado a lado ao punhal em papai. O pobre coitado inerte se esvai.
Chove!... Chove!... Chove!... Não me recordo se chove mais. E, chove.
Só me lembro que morri. Nada mais vi. Mas, me lembro que morri.
Lado a lado a papai, afogado. Com ele abraçado, meu bem amado.
Eterno meu velho por mim cuidado. Em vida, pós vida, abraçados.
Stijl van muziek
Brazilian Folk Music - Baião - Luiz Gonzaga's style - Brazilian Accent - Man's voice - Harmonic, acoustic guitar, acoustic bass guitar, drummers

Je houdt misschien van

Cover van het nummer 123
v4

Gemaakt door Zita Beata met Suno AI

Cover van het nummer M’madzi A Malawi
v4

Gemaakt door Chalera2 met Suno AI

Cover van het nummer Марш
v4

Gemaakt door Ivan Petrov met Suno AI

Cover van het nummer Новый глобус
v4

Gemaakt door Вячеслав met Suno AI

Gerelateerde afspeellijst

Cover van het nummer Внутри этих фраз
v4

Gemaakt door Борис Соломаха met Suno AI

Cover van het nummer Дніпро
v4

Gemaakt door Василий met Suno AI

Cover van het nummer Historia de un Químico de Vocación
v4

Gemaakt door JOSE FRANCISCO GONZALEZ ARVIZU met Suno AI

Cover van het nummer Kis Peti az oszlopon
v4

Gemaakt door Róbert Ruszó met Suno AI