Zanim odejdziesz

Ty plujesz swym jadem
Na wszystko co stworzone
Zanim odejdziesz
Nie będziesz wywyższony
Napełniasz swą czernią
Ludzkich umysłów istnienie
Strącasz w przepaść
Niosący ból i cierpienie
Płonący obraz stwórcy
Oświetla złocistym płomieniem
Drogi wiodące do nikąd
W istnienia zatracenie
Ale kiedy odejdziesz
Nowe światło na ziemię rozbłyska
Znikniesz w istnień umysłach
Na wieki zdechniesz i zgnijesz
Na wieki zdechniesz i zgnijesz
Teraz i na wieki
Teraz i na wieki