Widzę cię

[Verse 1]
Na przerwie znów ktoś siedzi sam,
plecak zasłania mokrą twarz.
Ktoś rzucił słowo — „to był żart”,
a w jego oczach został strach.
Nie mijaj go, nie odwracaj wzroku,
czasem wystarczy: „Chodź, usiądź obok”.

[Pre-Chorus]
Nie musisz znać właściwych słów,
po prostu zostań, wysłuchaj znów.

[Chorus]
To nie jest żart, gdy ktoś przez ciebie płacze,
gdy cichnie w tłumie i boi się dnia.
Szacunek zaczyna się od małych rzeczy:
od „widzę cię” i „nie jesteś sam”.
Podaj dłoń, nim samotność zatrzaśnie drzwi,
iech nikt nie musi znikać, żeby przetrwać dziś.

[Verse 2]
W grupowym czacie łatwo zranić,
łatwo wykluczyć jednym znakiem.
Lecz każde „stop” ma wielką moc,
a czyjaś obecność daje noc
przejść bez lęku, krok po kroku —
zgłoś to komuś, komu ufasz.

[Pre-Chorus]
Nie musisz znać właściwych słów,
po prostu zostań, wysłuchaj znów.

[Chorus]
To nie jest żart, gdy ktoś przez ciebie płacze,
gdy cichnie w tłumie i boi się dnia.
Szacunek zaczyna się od małych rzeczy:
od „widzę cię” i „nie jesteś sam”.
Podaj dłoń, nim samotność zatrzaśnie drzwi,
niech nikt nie musi znikać, żeby przetrwać dziś.

[Bridge]
Jeśli to ciebie boli — powiedz komuś, proszę.
Jest nauczyciel, przyjaciel, ktoś, kto poda głos.
A jeśli widzisz, że ktoś został sam,
ie czekaj, aż odwagę znajdzie cały świat.

[Final Chorus]
To nie jest żart, gdy ktoś przez ciebie płacze,
gdy cichnie w tłumie i boi się dnia.
Szacunek zaczyna się od małych rzeczy:
od „widzę cię” i „nie jesteś sam”.
Podaj dłoń, niech samotność puści drzwi,
razem możemy sprawić, że bezpieczniej będzie żyć.

[Outro]
„Widzę cię”.
„Jestem tu”.
„Nie jesteś sam”.