Kartofliska Lenina

[Verse 1]
Już nie pamięta nikt tego głodu
Gdzie babcia żyła w cieniu ogrodów
A Lenin tryskał ogromną wiarą
W te kartofliska za stodołą
Za stacją

Tam czasem znalazła w popiele z ogniska
Resztkę żaru
Co jeszcze błyska
Brała go w dłonie
Jak święty skarb
I nagle łatwiej było spać

[Chorus]
Kartofliska Lenina
Ziemia twarda jak skała
Babcia chuda jak trzcina
A i tak się śmiała
Z jednej iskry do rana
Snuła bajki do rogu podłogi
Kartofliska Lenina
I świat tak daleki od Boga

[Verse 2]
Na ścianie portret
W oczach obietnice
W ustach ziemniak
Sól i pszeniczne
Dzieci słuchają
Jak w filmie z kina
Jak to się żyło
Gdy brakło chleba i wina

Mówi: "Mieliśmy garnek
Mieliśmy dym
I parę słów
Co trzymały w tym"
Tylko się uśmiecha
Gdy pytam: "Jak?"
Jak z takiej biedy ulepić smak?

[Chorus]
Kartofliska Lenina
Ziemia twarda jak skała
Babcia chuda jak trzcina
A i tak się śmiała
Z jednej iskry do rana
Snuła bajki do rogu podłogi
Kartofliska Lenina
I świat tak daleki od Boga

[Bridge]
Dziś pełne półki
Pełne koszy
A wciąż nam czegoś brak w środku
Oni mieli żar w popiele
My mamy tylko pusty spokój

[Chorus]
Kartofliska Lenina
Ziemia twarda jak skała
Babcia chuda jak trzcina
A i tak się śmiała
Z jednej iskry do rana
Snuła bajki do rogu podłogi
Kartofliska Lenina
W mojej głowie wciąż orze ta bruzda
Kartofliska Lenina
Żeby pamiętać
Jak smakuje próżnia