Odejdź w deszczu

Jeśli chcesz odejść, zrób to w deszczu
żeby nikt moich łez nie policzył
odejdź na jesień lub późną wiosną,
amazońską porą deszczową...

Nie chcę mych łez na wiatr wystawiać,
będą przez niego wygwizdane.
Ten upiór żywi się smutku kroplami
wypije wodę, sól na policzkach zostawi.

A mróz, bezlitosny, zimny psychopata?
Łzy nam zabiera, jak embriony zamraża!
Słońce się łzami tylko zabawia,
łaskocze, pieści, smutku pozbawia.

Deszcz to przyjaciel, wszystko rozumie
Razem z człowiekiem płakać umie,
zmyje, ostudzi i ból ukoi
żal po kochanku, który odchodzi.

Jeśli chcesz odejść, zrób to w deszczu,
żeby nikt moich łez nie policzył.
Odejdź na jesień lub późną wiosną,
amazońską porą deszczową...
najlepiej z powodzią.