Wciąż z nami

(Zwrotka 1)
Dziś znów idę tą aleją wspomnień,
wiatr jesienny niesie ciszy szept.
Na kamieniach liść zatrzymał oddech,
a w sercu znów rozbrzmiewa wasz śmiech.

(Refren)
Bo choć czas was zabrał daleko stąd,
to wciąż jesteście, jak światło i dźwięk.
W każdym zdjęciu, w ciepłych snach,
w naszych słowach, w serca łzach.
Dziś zapalam znicz — by rozświetlić noc,
kładę kwiaty, dziękując wam.
Bo choć milczy grób i nie słychać głosów,
wciąż z nami jesteście — każdego dnia.

(Zwrotka 2)
Na cmentarzu świateł tysiąc drży,
każdy płomień to czyjś cichy krzyk.
Za przyjaciół, co odeszli w dal,
za rodziców, co patrzą gdzieś tam.

(Refren)
Bo choć czas was zabrał daleko stąd,
to wciąż jesteście, jak światło i dźwięk.
W każdym zdjęciu, w ciepłych snach,
w naszych słowach, w serca łzach.
Dziś zapalam znicz — by rozświetlić noc,
kładę kwiaty, dziękując wam.
Bo choć milczy grób i nie słychać głosów,
wciąż z nami jesteście — każdego dnia.

(Mostek)
Nie żegnam was — bo nie da się tak,
gdy miłość mocniejsza jest niż czas.
W spojrzeniu dziecka, w zapachu traw,
powracacie do nas znów, co rok, co raz...

(Refren końcowy)
Bo choć czas was zabrał daleko stąd,
to wciąż jesteście, jak światło i dźwięk.
Niech te świece w noc rozpalą niebo,
to nasz hołd, nasza pamięć — nasz sen.