Zraniona

Bo jeśli tak... to byłeś najokrutniejszym rozdziałem mojego życia. A jeśli nie – to dlaczego pozwoliłeś, żeby to tak się skończyło?

Nie żądam odpowiedzi. Nie żądam wyjaśnień. Ale jedno Ci powiem, i zapamiętaj to dobrze:

Nie depcze się serca, które Ci zaufało.
Nie zostawia się tak po prostu osoby, która zbudowała z Tobą swój świat.

Złamałeś mnie, Łukasz. Tak cicho, bez krzyku. Bez dramatów. Ale do kości.
I jeśli choć jedna cząstka Ciebie kiedyś mnie kochała – to właśnie teraz powinna Cię zaboleć ta wiadomość.

Nie chcę już niczego od Ciebie. Poza jednym: żebyś kiedyś poczuł to, co ja czułam przez Ciebie.
I żebyś wtedy wspomniał moje imię z drżeniem. Bo ja nie byłam „jedną z wielu”. Ja byłam tą, która kochała Cię naprawdę.