Były, dzięki za te kilometry

[Verse 1]
Pamiętam dworzec, twój pociąg o szóstej,
Dwa kubki kawy, niedopity sen.
Na mapie kreska, w kalendarzu weekend,
A między nami coraz dłuższy dzień.

[Pre-Chorus]
Liczyłam dni, aż zgubiłam sens,
Ty mówiłeś „zaraz”, ja czekałam gdzieś.
Dziś już wiem, nie każda droga
Musi prowadzić tam, gdzie chcę.

[Chorus]
Były, dzięki za te kilometry,
Za każdą lekcję, choć bolała nieraz.
Z daleka nauczyłam się wybierać siebie,
I nie odkładać życia na „już teraz”.
Były, nie żal mi tamtych wspólnych planów,
Bo nawet koniec coś dobrego dał.
Z twojej dalekiej strony wzięłam siłę,
A resztę drogi przejdę sama — w świat!

[Verse 2]
Twoje wiadomości gasły przed północą,
Mój głos cichł, gdy mówiłam „nic”.
Przestałam w końcu łatać ciszę słowem,
I nauczyłam się przy sobie być.

[Pre-Chorus]
Nie każda obietnica znaczy dom,
Nie każdy powrót cofa tamten błąd.
Dziś gdy pociąg znika za zakrętem,
Nie zatrzymuje mnie już jego ton.

[Chorus]
Były, dzięki za te kilometry,
Za każdą lekcję, choć bolała nieraz.
Z daleka nauczyłam się wybierać siebie,
I nie odkładać życia na „już teraz”.
Były, nie żal mi tamtych wspólnych planów,
Bo nawet koniec coś dobrego dał.
Z twojej dalekiej strony wzięłam siłę,
A resztę drogi przejdę sama — w świat!

[Bridge]
Nie muszę czekać, aż ktoś da mi znak,
Mam własny bilet, własny dobry plan.
To, co nas dzieliło, dziś już nie ma władzy,
Znam swoją wartość — i nie zgubię jej dla nas.

[Final Chorus]
Były, dzięki za te kilometry,
Za każdą lekcję, choć bolała nieraz.
Z daleka nauczyłam się wybierać siebie,
I nie odkładać życia na „już teraz”.
Były, nie żal mi tamtych wspólnych planów,
Bo nawet koniec coś dobrego dał.
Z twojej dalekiej strony wzięłam siłę,
A resztę drogi przejdę sama — w świat!

[Outro]
Przejdę sama — w świat!
I już nie czekam na twój znak.