Grinch

Na szczycie zimnej góry, wysoko ponad miasteczkiem – mieszkał Grincz
Był zielony, chudy i miał serce… zdecydowanie zbyt małe na święta

Każdej nocy patrzył w dół na migoczące światła, słuchał śmiechu i kolęd
a jego żółte oczy zwężały się z niezadowoleniem
Nienawidzę Świąt – mruczał Grincz

Gdy nadszedł wigilijny wieczór Grincz włożył czerwony strój
i z chytrym uśmiechem wyruszył do miasta
Zabierał prezenty choinki i dzwoneczki
pewny że bez nich święta znikną na zawsze

Lecz gdy słońce wzeszło a Grincz nasłuchiwał…
usłyszał śpiew

Nie było prezentów
Nie było ozdób
A jednak Ktosie śpiewali razem

W tej chwili coś drgnęło w jego piersi
Serce Grincza urosło
Najpierw odrobinę
Potem jeszcze bardziej

Zrozumiał że święta nie mieszkają w rzeczach
lecz w ludziach

Uśmiechnął się Grincz
Tym razem – naprawdę