Pręgierz o Świcie

[Zwrotka 1]
Wrocławski Rynek budzi się ze snu
Gdzieś przy pręgierzu ktoś dopija nocą kupioną kawę
Mokre brukowe lustra łapią w locie różowy kurz dnia
Ty poprawiasz szalik
Chociaż wcale nie jest ci już zimno

Stare kamienice ziewają kolorami
Gołąb strząsa z piór ostatni deszcz
Sprzedawca kwiatów liczy w myślach poniedziałki
A ja liczę oddechy
Bo znów jesteś tu

[Refren]
Spotkajmy się przy pręgierzu o siódmej
Gdy miasto jeszcze mówi szeptem
Zanim tramwaje porwą nas w dwie strony
Zanim nam znowu zabraknie siebie
Spotkajmy się przy pręgierzu
Jeszcze raz
Jakby dziś było początkiem lata
Bo tylko tutaj czas się trochę cofa
Gdy mówisz: „zostań”
A ja już nie uciekam

[Zwrotka 2]
Kelner składa stoły
Krzesła stukają jak zegar
Gdzieś z bocznej uliczki pachnie świeżym chlebem
Ty kładziesz telefon ekranem do dołu
Jakby cały świat miał chwilę poczekać

Turysta pyta o krasnale na rogu
Ty pokazujesz mu tego
Co trzyma straż nad nami
Śmiejemy się
Że też tu kiedyś skamieniejemy
Z kubkiem
Z plecakiem
Ze swoim małym dramatem

[Refren]
Spotkajmy się przy pręgierzu o siódmej
Gdy miasto jeszcze mówi szeptem
Zanim tramwaje porwą nas w dwie strony
Zanim nam znowu zabraknie siebie
Spotkajmy się przy pręgierzu
Jeszcze raz
Jakby dziś było początkiem lata
Bo tylko tutaj czas się trochę cofa
Gdy mówisz: „zostań”
A ja już nie uciekam

[Most]
Kiedyś stąd wyjadę
Wiem
Ale w głowie mam ten kadr
Wilgoć cegieł
Twój nerwowy śmiech
I kubek
Co parą rysuje nam znak

Może to mało
Może za wiele
Na jedną zwykłą godzinę
Ale jeśli mam mieć swoje miejsce
To niech to będzie właśnie tu
Przy tobie

[Refren]
Spotkajmy się przy pręgierzu o siódmej
Gdy miasto jeszcze mówi szeptem
Zanim tramwaje porwą nas w dwie strony
Zanim nam znowu zabraknie siebie
Spotkajmy się przy pręgierzu
Jeszcze raz
Jakby dziś było początkiem lata
Bo tylko tutaj czas się trochę cofa
Gdy mówisz: „zostań”
A ja już nie uciekam