Kasia i Wojtek

Oto jest historia ,o miłości Kasii i Wojtka!
Dziś świętują, siódmą rocznicę ślubu.Posłuchajcie!!!


(Zwrotka 1)
W Makro, wśród półek, regałów bez liku,
Kasia pracowała, piękna jak ze snów,
A Wojtek z misją, w poszukiwawczym krzyku,
Chciał kupić sprzęt, by robić pyszny nów.
Nadziewarka do kiełbasy – cel był jasny,
Lecz gdy ją ujrzał, plan się zmienił w mig,
Bo serce zabiło mu głośniej, jaśniej,
Zamiast kiełbasy, miłości poczuł zew i krzyk.
​(Refren)
Siedem lat minęło jak jeden dzień,
Od Makro, przez Fejsbuk, po szpitalny cień.
Los Was połączył, splótł Wasze drogi,
Kasiu i Wojtku, zniknęły trwogi

​(Zwrotka 2)
Szukał jej potem w sieci z zapałem,
Wpisywał "Kasia", lecz setki ich były,
Los jednak inne plany już dla nich miał śmiałe,
I wkrótce wspólne ścieżki się odkryły.
Bo jedna koleżanka, niczym dobra wróżka,
Sprawiła, że Wasze drogi zeszły się,
W lipcu, w szpitalu, była chora nóżka,
Zaczęła się miłość, co wiecznie trwać chce!
​(Refren)
Siedem lat minęło ,jak jeden dzień,
Od Makro, przez Fejsbuk, po szpitalny cień.
Los Was połączył, splótł Wasze drogi,
Kasiu i Wojtku, zniknęły trwogi!

​(Zwrotka 3)
Aż nadszedł dzień, dwudziesty drugi luty,
Dwa tysiące dziewiętnasty, ten pamiętny rok,
W uszach waszych , brzmiały ,myśli, skróty.
Zrobiliście w życie ,wspólny krok.
W Cedrach Wielkich przysięgliście sobie "tak,"
A ,Wasza miłość grzała jak, gorący piec.
Przysięga na dobre i złe , i to jest znak,
Że to jest najwspanialsza rzecz!
(Refren)
Siedem lat minęło,jak jeden dzień,
Od Makro,przez fejsbuk,po szpitalny cień.
Los was połączył,,splótł wasze drogi,
Kasiu i Wojtku, zniknęły trwogi.

(Bridge)
Dziś w Wiślince Wasz dom,Wasz cały świat,
Rodzinkę tworzycie ,od siedmiu już lat!
Wolswagenem polo ,po drogach,pędzicie,
Przez miasta,wsie, zwiedzacie, okolice.
Wasze pociechy,Emilka prawie siedmiolatka,
I Ignaś, który niedawno ,świętował, dwa latka
Wojtek w pracy w Pekaesie ,spełnia się,
A Kasia z dziećmi, w hałasie, spędza dnie.
Dzieci Waszą dumą i szczęściem są ,to fakt!
A każdy kolejny dzień,, to najpiękniejszy pakt.
​(Refren)
Siedem lat minęło jak jeden dzień,
Od Makro, przez Facebook, po szpitalny cień.
Los Was połączył, splótł Wasze drogi,
Kasiu i Wojtku, zniknęły trwogi!


​(Dedykacja:)
​
„Kochani Kasiu i Wojtku! Kto by pomyślał że nadziewarka do kiełbasy może zapoczątkować tak piękną miłość.Niech ten dzień przypomina Wam,
jak pięknie rozpoczęła się Wasza wspólna droga.
Niech miłość i radość towarzyszą Wam przez całe życie,
a Emilka i Ignacy niech rosną w szczęściu i cieple Waszego domu.
Z całego serca –Kochający rodzice.”