Strach mówi Twoim głosem

Zwrotka 1
Twoje oczy nie znają wiosny
Raczej peron, dym i mgłę
Jakbyś zawsze była w drodze
Tylko nie do mnie — nie

W rozmowach uciekasz wzrokiem
Jakbyś znała już mój koniec
A ja stoję przy tej ścianie
Jak plakat, co się odkleił w nocy

Pre-refren
Twoje ręce — zimna prawda
Nie leczą, tylko uczą strat

Refren
Szeptem mówię: wypisuję się
Z tej nadziei na zeszyt w kratkę
Z tych obietnic na „kiedyś”
I z miłości na raty

Szeptem mówię: rezygnuję
Nie z uczuć — tylko z gry
Bo nikt tak pięknie
Nie boi się miłości
Jak Ty

Zwrotka 2
Stałem pod Twoim oknem
Jak świadek cudzych snów
Liczyłem gwiazdy na kredyt
A noc mówiła: „to już tu”

Byłem ciszą w Twoich ramionach
Przypadkowym tłem do słów
Jakbyś brała mnie na chwilę
Żeby nie bać się snu

Pre-refren
Twoje zdania — ładne ruiny
W których nie da się żyć

Refren
Szeptem mówię: wypisuję się
Z tych poranków jak choroba
Z tych nocy bez odpowiedzi
I powrotów bez słowa

Szeptem mówię: rezygnuję
Z czekania na znak
Bo nikt tak pięknie
Nie boi się miłości
Jak Ty

Bridge
Zanim deszcz zacznie padać prosto
A tęcza przestanie kłamać
Zanim róże zapomną kłuć
A kurz pozamiata nam twarze

Muszę odejść kawałek dalej
Niż sięga Twój strach
Bo inaczej tu zostanę
Na zawsze — jak błąd w zdaniach

Refren (ostatni)
Szeptem mówię: wypisuję się
Nie z miłości — z czekania
Nie chcę więcej półobecności
I półoddania

Szeptem mówię: rezygnuję
Z udawania, że wiem
Bo nikt tak pięknie
Nie boi się miłości
Jak Ty

Outro
A jeśli spotkam Cię kiedyś
Na zakręcie bez nazw
Powiem to już głośno:
To strach
Zawsze mówił
Twoim głosem