가사
Yaylada gördüm onu
Döndüde geri baktı
Bi baktım gözlerine
Yaşlar sel olup aktı
Giymiş fistancuğunu
Püskülü bellerinde
Baktım inek yayıyor
Yaylanın düzlerinde
Bütün dünyası olmuş
İneğiyle danası
Yıllar geçmiş aradan
Kanar durur yarası
O önde ben peşte
Aştık gıranı aştık
Evliya gıranında
Zorlan merhabalaştık
Silinmemiş duruyor
Yaylalarda anımız
Sarıldıkta ağladık
Sanki çıktı canımız
Bi bak dedi maziye
Koskoca bir yalansın
Kollarımı bağlayan
Dedim kader utansın
Sürdü ineklerini
Evinin yollarına
Biraz daha kal dedim
Sarıldım kollarına
O sarı saçlarını
Ellerimle tarardım
Bu günkü aklım olsa
Ne çareler arardım