Yaylada gördüm onu Döndüde geri baktı Bi baktım gözlerine Yaşlar sel olup aktı Giymiş fistancuğunu Püskülü bellerinde Baktım inek yayıyor Yaylanın düzlerinde Bütün dünyası olmuş İneğiyle danası Yıllar geçmiş aradan Kanar durur yarası O önde ben peşte Aştık gıranı aştık Evliya gıranında Zorlan merhabalaştık Silinmemiş duruyor Yaylalarda anımız Sarıldıkta ağladık Sanki çıktı canımız Bi bak dedi maziye Koskoca bir yalansın Kollarımı bağlayan Dedim kader utansın Sürdü ineklerini Evinin yollarına Biraz daha kal dedim Sarıldım kollarına O sarı saçlarını Ellerimle tarardım Bu günkü aklım olsa Ne çareler arardım