Szkoła Życia (Betonowe Echo - Wersja '95)

[Intro]
[Vinyl crackle, dark piano melody]
[Street background noises]
(Taa... Kolejna lekcja życia. Poznań, bloki... Pamiętasz to?)

[Verse 1]
[Gritty, low male voice]
Wchodziłem w ten system z workiem na plecach,
Luźna bluza na barkach, szkolna beznadzieja.
Spodnie samemu farbowane, w piwnicy suszone,
Nasze zasady, nasze życie, sny niespełnione.
Jeden zeszyt do wszystkiego, w nim ściągi schowane,
Zamiast lekcji – wagary, na murku śniadanie.
Bunt rósł od rana, pod ławką palce żółte,
Pierwsze fajki z Pewexu, smakowały jak luksus.
Ksiądz czekał w kościele, my szliśmy na poranek,
Do kina, w ciemną salę, tam był nasz przystanek.

[Chorus]
[Hard boom bap beat drops]
[Powerful vocals with backing echoes]
To nasze dorastanie, twarda szkoła przetrwania!
Trzepak pod blokiem – miejsce nie do podania!
Klatka schodowa, muzyka puszczona przez okno,
Prawda z betonu, co nie pozwala nam zmoknąć!

[Verse 2]
[Building intensity]
Zejdź ze mną niżej, tam gdzie światło ledwo mruga,
Piwniczna siłownia – to była nasza usługa.
Sztangi ze złomu, beton wylany w puszkach,
Lustra poobijane, prawda w naszych koszulkach.
Na ścianach plakaty – Arnold, Stallone i rap,
Tam wykuwaliśmy charakter, tam znikał strach.
Piwo w kanisterku, bo taniej wychodziło,
Dzielone na czterech, jakoś się kręciło!
Słuchanie kaset, magnetofon ryczał na klatkę,
Sąsiad walił w rury – my robiliśmy zadymę!

[Bridge]
[Beat slows down, piano solo]
[Ad-libs: Taa, proste... Szacunek... Dla tych co przetrwali.]

[Final Chorus]
[Maximum power]
To nasze dorastanie! Twarda szkoła przetrwania!
Prawda z betonu! Nie do podania!

[Outro]
[Fade out with melancholic piano]
[Scratch sounds]
Luźna bluza, sprany worek...
Ale ten styl w żyłach wciąż tkwi.
Slums Attack... Taa.
[End]