Tam, gdzie dzień odpuszcza

Intro
Słońce zsuwa się z ramion wzgórz,
Cień wydłuża cichy krok.
Świat zwalnia bez pożegnania,
Jakby wiedział, że to w porządku.

Zwrotka 1
Tam, gdzie dzień odpuszcza,
Milkną sprawy i głos.
Drogi tracą swoje tempo,
Zostaje tylko oddech i los.

Światło miękko kładzie się na wodzie,
Wiatr przestaje gonić czas,
I nagle wszystko jest lżejsze,
Jakby ktoś odjął ciężar z nas.

Refren
Tam, gdzie dzień odpuszcza,
Serce uczy się trwać.
Nie trzeba już nic udowadniać,
Wystarczy pozwolić rzeczom spaść.
Tam, gdzie dzień odpuszcza,
Cisza mówi: „już”.
I w tej prostej chwili
Mieści się cały świat.

Zwrotka 2
Niebo zmienia barwę powoli,
Jakby bało się zrobić krok.
Każda myśl znajduje swoje miejsce,
Nie musi już udawać snów.

Drzewa stoją w miękkim półmroku,
Ziemia chłonie ciepło dnia,
A noc przychodzi bez pośpiechu,
Nie zabiera — tylko trwa.

Bridge
Gdy za dużo było w drodze,
Gdy za głośno brzmiał świat,
Tu nie trzeba nic tłumaczyć,
Tu wystarczy… być i stać.

Refren (finał)
Tam, gdzie dzień odpuszcza,
Zaczyna się sens.
Nie w tym, co było przed chwilą,
Lecz w tym, co jest.
Tam, gdzie dzień odpuszcza,
Milknie dawny strach —
Bo spokój nie jest końcem,
Tylko drogą w nas.

Outro
Ostatnie światło gaśnie w tle,
Ale nie znika ślad —
Bo to, co ciche i prawdziwe,
Zostaje w nas.