Noc Przebudzonych

1. Zwrotka
Gdy ostatni dźwięk zapada w mrok,
A zegary gubią rytm minionych lat,
Cisza przynosi śmiech i płacz — jak jeden głos,
Co w sercu drzemie, czeka, by powstać.

Refren
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Tam, gdzie nie sięga cień codziennych spraw.
Światło nadziei płonie wśród mgły,
A każdy krok przypomina nam —
Że w duszy niesiemy wieczny blask.

2. Zwrotka
Zamknięte oczy widzą więcej niż dzień,
Wspomnienia płyną — ciche, jak srebrny dym.
Nie ma żalu — tylko drogi ślad,
Który prowadzi tam, gdzie kończy się strach.

Refren
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Tam, gdzie nie sięga cień codziennych spraw.
Światło nadziei płonie wśród mgły,
A każdy krok przypomina nam —
Że w duszy niesiemy wieczny blask.

Bridge
Nie jesteśmy sami — nawet gdy tak się zdaje,
Każdy płomień kiedyś zgaśnie, lecz nie znika światło.
Słyszysz? To echo serc, co biją tam dalej,
Wołają: „Idź, bo droga nie kończy się wcale.”

Refren (final)
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Unosząc nas ponad lęk, ponad czas.
Światło nadziei płonie wśród mgły —
A każdy krok przypomina nam —
Że nawet milczenie niesie swój głos.
I nigdy nie gaśnie w nas ten blask.