Noc Przebudzonych
v4.5
@Jerzyna K
Noc Przebudzonych
v4.5
@Jerzyna K
Dalszöveg
1. Zwrotka
Gdy ostatni dźwięk zapada w mrok,
A zegary gubią rytm minionych lat,
Cisza przynosi śmiech i płacz — jak jeden głos,
Co w sercu drzemie, czeka, by powstać.
Refren
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Tam, gdzie nie sięga cień codziennych spraw.
Światło nadziei płonie wśród mgły,
A każdy krok przypomina nam —
Że w duszy niesiemy wieczny blask.
2. Zwrotka
Zamknięte oczy widzą więcej niż dzień,
Wspomnienia płyną — ciche, jak srebrny dym.
Nie ma żalu — tylko drogi ślad,
Który prowadzi tam, gdzie kończy się strach.
Refren
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Tam, gdzie nie sięga cień codziennych spraw.
Światło nadziei płonie wśród mgły,
A każdy krok przypomina nam —
Że w duszy niesiemy wieczny blask.
Bridge
Nie jesteśmy sami — nawet gdy tak się zdaje,
Każdy płomień kiedyś zgaśnie, lecz nie znika światło.
Słyszysz? To echo serc, co biją tam dalej,
Wołają: „Idź, bo droga nie kończy się wcale.”
Refren (final)
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Unosząc nas ponad lęk, ponad czas.
Światło nadziei płonie wśród mgły —
A każdy krok przypomina nam —
Że nawet milczenie niesie swój głos.
I nigdy nie gaśnie w nas ten blask.
Gdy ostatni dźwięk zapada w mrok,
A zegary gubią rytm minionych lat,
Cisza przynosi śmiech i płacz — jak jeden głos,
Co w sercu drzemie, czeka, by powstać.
Refren
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Tam, gdzie nie sięga cień codziennych spraw.
Światło nadziei płonie wśród mgły,
A każdy krok przypomina nam —
Że w duszy niesiemy wieczny blask.
2. Zwrotka
Zamknięte oczy widzą więcej niż dzień,
Wspomnienia płyną — ciche, jak srebrny dym.
Nie ma żalu — tylko drogi ślad,
Który prowadzi tam, gdzie kończy się strach.
Refren
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Tam, gdzie nie sięga cień codziennych spraw.
Światło nadziei płonie wśród mgły,
A każdy krok przypomina nam —
Że w duszy niesiemy wieczny blask.
Bridge
Nie jesteśmy sami — nawet gdy tak się zdaje,
Każdy płomień kiedyś zgaśnie, lecz nie znika światło.
Słyszysz? To echo serc, co biją tam dalej,
Wołają: „Idź, bo droga nie kończy się wcale.”
Refren (final)
W noc przebudzonych znów tańczą sny,
Unosząc nas ponad lęk, ponad czas.
Światło nadziei płonie wśród mgły —
A każdy krok przypomina nam —
Że nawet milczenie niesie swój głos.
I nigdy nie gaśnie w nas ten blask.
A zene stílusa
Melancholic Polish rock ballad inspired by dramatic 90s Polish rock. Deep emotional male vocal, reverberated guitars, piano, strings, slow drums, expressive guitar solo. Nostalgic, spiritual, poetic lyrics about night, memory, passing time and inner light. 75 BPM, minor key, cinematic and emotional build to powerful chorus.
