Blokowy dzień

[Refren]
Znowu budzi mnie hałas spod klatki,
Za oknem szare niebo i ptaki,
Ten sam blok, te same twarze,
Codzienność jak film bez marzeń.

[Zwrotka 1]
Na ławce siedzą chłopaki z piwem,
Gadają, że jutro będzie lepiej – jak zwykle,
Że wyjadą gdzieś daleko, zrobią karierę,
A dziś znów to samo — browar i wieczór w barze.

Przez chwilę śmiech, marzenia jak złudzenia,
W butelce odbija się plan do spełnienia,
Ale rano znowu cisza, szum w głowie i nic,
Bo ta iluzja z piwa znika jak dym z fajki.

[Refren]
Znowu budzi mnie hałas spod klatki,
Za oknem szare niebo i ptaki,
Ten sam blok, te same twarze,
Codzienność jak film bez marzeń.

[Zwrotka 2]
Ktoś robi zdjęcie – wrzuca na Insta,
Pisze “nowy dzień” – choć wygląda jak wczoraj,
Dzieci biegają, ktoś gra w kosza,
Na rogu starszy pan karmi gołębia.

Czas tu płynie jak stary tramwaj,
Powoli, po torach, wciąż tą samą trasą,
Ale w tym wszystkim jest coś swojego,
Bo tu dorastałem, tu znam każdego.

[Refren]
Znowu budzi mnie hałas spod klatki,
Za oknem szare niebo i ptaki,
Ten sam blok, te same twarze,
Codzienność jak film bez marzeń.

[Outro]
I choć czasem myślę, że stąd ucieknę,
To wiem, że wrócę – tak mam we krwi,
Bo ten beton, ten zapach i dźwięk,
To mój dom, mój blok, mój dzień.