Paulina
v4
@Kamil Kiklica
Paulina
v4
@Kamil Kiklica
Dalszöveg
[Zwrotka 1]
Był rok dwa tysiące szósty, szkolny korytarz, gwar,
Ja patrzyłem na ciebie, choć każdy miał swój świat.
Ty miałaś wtedy chłopaka, ja też nie byłem sam,
A jednak coś w tym spojrzeniu zatrzymało nas.
Przy szafkach stał oddech, w tle dzwonił stary dzwonek,
I pachniał kredą wrzesień, gdy mijałaś mój zonk.
Na ławce pod oknem liczyłem każdy znak,
Że może jeszcze kiedyś spotkamy się tak.
[Pre-Chorus]
Mijały dni jak kurz,
Na dłoniach został ślad.
Nie umiałem wtedy nic,
Tylko pamiętać twarz.
[Chorus]
Taki był nasz los,
Między „chcę” i „nie”.
Taki był nasz los,
Gdy serce wiedziało, gdzie.
Paulina, Paulina,
Wciąż słyszę tamten głos.
Taki był nasz los,
Taki był nasz los.
[Zwrotka 2]
Na przerwie pod salą ktoś śmiał się z naszych spraw,
A my udawaliśmy, że to tylko zwykły czas.
Na zdjęciu z tamtych lat masz ten sam ciepły wzrok,
I tylko trochę ciszej brzmi dziś tamten krok.
Pisałem krótkie zdania, kasowałem je po nocach,
Bałem się, że jedno słowo rozsypie cały obraz.
Ty mówiłaś: „to minie”, ja kiwałem głową,
A w środku miałem burzę, co wracała z tobą.
[Pre-Chorus]
Mijały dni jak kurz,
Na dłoniach został ślad.
Nie umiałem wtedy nic,
Tylko pamiętać twarz.
[Chorus]
Taki był nasz los,
Między „chcę” i „nie”.
Taki był nasz los,
Gdy serce wiedziało, gdzie.
Paulina, Paulina,
Wciąż słyszę tamten głos.
Taki był nasz los,
Taki był nasz los.
[Bridge]
Może to tylko lata,
Może za krótki był czas.
Lecz w każdym nowym mieście
Jest tamten stary znak.
I kiedy czasem wraca
Ten szkolny, prosty dzień,
Wiem, że nic nie znika,
Tylko zmienia cień.
[Chorus]
Taki był nasz los,
Między „chcę” i „nie”.
Taki był nasz los,
Gdy serce wiedziało, gdzie.
Paulina, Paulina,
Wciąż słyszę tamten głos.
Taki był nasz los,
Taki był nasz los.
Był rok dwa tysiące szósty, szkolny korytarz, gwar,
Ja patrzyłem na ciebie, choć każdy miał swój świat.
Ty miałaś wtedy chłopaka, ja też nie byłem sam,
A jednak coś w tym spojrzeniu zatrzymało nas.
Przy szafkach stał oddech, w tle dzwonił stary dzwonek,
I pachniał kredą wrzesień, gdy mijałaś mój zonk.
Na ławce pod oknem liczyłem każdy znak,
Że może jeszcze kiedyś spotkamy się tak.
[Pre-Chorus]
Mijały dni jak kurz,
Na dłoniach został ślad.
Nie umiałem wtedy nic,
Tylko pamiętać twarz.
[Chorus]
Taki był nasz los,
Między „chcę” i „nie”.
Taki był nasz los,
Gdy serce wiedziało, gdzie.
Paulina, Paulina,
Wciąż słyszę tamten głos.
Taki był nasz los,
Taki był nasz los.
[Zwrotka 2]
Na przerwie pod salą ktoś śmiał się z naszych spraw,
A my udawaliśmy, że to tylko zwykły czas.
Na zdjęciu z tamtych lat masz ten sam ciepły wzrok,
I tylko trochę ciszej brzmi dziś tamten krok.
Pisałem krótkie zdania, kasowałem je po nocach,
Bałem się, że jedno słowo rozsypie cały obraz.
Ty mówiłaś: „to minie”, ja kiwałem głową,
A w środku miałem burzę, co wracała z tobą.
[Pre-Chorus]
Mijały dni jak kurz,
Na dłoniach został ślad.
Nie umiałem wtedy nic,
Tylko pamiętać twarz.
[Chorus]
Taki był nasz los,
Między „chcę” i „nie”.
Taki był nasz los,
Gdy serce wiedziało, gdzie.
Paulina, Paulina,
Wciąż słyszę tamten głos.
Taki był nasz los,
Taki był nasz los.
[Bridge]
Może to tylko lata,
Może za krótki był czas.
Lecz w każdym nowym mieście
Jest tamten stary znak.
I kiedy czasem wraca
Ten szkolny, prosty dzień,
Wiem, że nic nie znika,
Tylko zmienia cień.
[Chorus]
Taki był nasz los,
Między „chcę” i „nie”.
Taki był nasz los,
Gdy serce wiedziało, gdzie.
Paulina, Paulina,
Wciąż słyszę tamten głos.
Taki był nasz los,
Taki był nasz los.
A zene stílusa
Polish pop ballad with a steady mid-tempo pulse, gentle acoustic guitar and warm piano carrying the verses; pre-chorus lifts with rising strings and tom hits; chorus opens into layered harmonies and a singable hook. Lead vocal is intimate and close-mic in verses, wider with soft doubles on the chorus, with airy ad-lib echoes and a subtle reverse swell into each refrain. Bright, polished mix with emotional low-end warmth.
