अधुरो

तिमीप्रति प्रेम छ!
तर यो प्रेमलाई व्यक्त गर्न मिल्छ र?
तिमी मुस्काउँदा,
मेरो दिन उज्यालो हुन्छ,
तर त्यो उज्यालो तिमीले देख्दिनौ।
म तिमीलाई शब्दहरूमा सजाउँछु,
तिमीलाई थाहा नै नदिई,
हर रात सपनाको शहरमा
तिम्रो हात समात्छु।
तिमी हाँस्दा म हाँस्छु,
तर त्यो हाँसोमा मेरो नाम छैन।
तिमी बोल्दा मन रमाउँछ,
तर ती शब्दहरू मेरो लागि होइनन्।
प्रेमलाई व्यक्त गरुँ कि नगरुँ?
डर लाग्छ—
कतै तिम्रो मुस्कान टाढा नहोस,
कतै तिम्रो सहजता गुम्ने नहोस्।
त्यसैले म बस्,
दूरबाट तिमीलाई हेरिरहन्छु,
तिमी खुशी रहोस् भनेर
आफ्नो मन बुझाइरहन्छु।