Po północy
v5
@Jerzyna K
Po północy
v5
@Jerzyna K
Dalszöveg
[INTRO – solo fortepian, styl muzyki poważnej Chopina, nokturn]
Noc opada miękkim cieniem
Światło świecy drży jak dłoń
W pustym domu brzmi wspomnienie
Które znał już tylko on
Kropla ciszy spada wolno
Na klawisze czarnych dni
Twoje imię w półmroku tonie
Jak melodia, co wciąż śni
Czas zawisa między nutą
A oddechem, który drży
Jeszcze czuję twoją obecność
W miejscach, gdzie nie ma już „my”
(ostatni akord długo wybrzmiewa — pojawia się bardzo delikatny pad)
[BUILD – przejście z klasyki do pulsu]
Po północy świat się zmienia
Serce łapie równy krok
To, co było tylko cieniem
Zaczyna mieć własny głos
(subtelny puls syntezatora, filtr otwiera się, narasta napięcie)
[ZWROTKA 1 – wejście stylu italo disco]
Ciepły półmrok płynie wolno
Oddech niesie cichy żar
Każdy moment brzmi znajomo
Jak zapisany dawniej żal
W starych nutach zatrzymani
Między wczoraj a dziś
Serce uczy się od nowa
Jak bez ciebie dalej iść
[REFREN]
Po północy wracasz znów
W spokojnym rytmie moich snów
Ta melodia prowadzi mnie
Tam, gdzie byłeś blisko tak
Po północy trwa ten stan
Gdzie się kończy dzień, zaczyna brak
Choć oddalił nas już czas
W moich myślach wciąż tu grasz
[ZWROTKA 2]
Cienie płyną po ścianach
Jak wspomnienia dawnych dni
Każdy dźwięk ma twoje imię
Choć już nie mówimy „my”
Kroki niosą mnie przed siebie
Chociaż droga nie zna map
W ciszy słyszę twoje śmiechy
Jakbyś szedł tu obok mnie znów sam
[REFREN]
Po północy wracasz znów
W spokojnym rytmie moich snów
Ta melodia prowadzi mnie
Tam, gdzie byłeś blisko tak
Po północy trwa ten stan
Gdzie się kończy dzień, zaczyna brak
Choć oddalił nas już czas
W moich myślach wciąż tu grasz
[BRIDGE – powrót fortepianu klasycznego]
Jeśli noc zna nasze imię
Schowaj je wśród swoich gwiazd
Może kiedyś znów usłyszę
Jak powraca dawny blask
(narasta pad → werbel z pogłosem → wejście bitu)
[OSTATNI REFREN – pełna energia]
Po północy wracasz znów
W spokojnym rytmie moich snów
Ta melodia prowadzi mnie
Tam, gdzie byłeś blisko tak
Po północy trwa ten stan
Gdzie się kończy dzień, zaczyna brak
Choć oddalił nas już czas
W moich myślach wciąż tu grasz
[OUTRO – solo fortepian jak na początku]
Po północy… jesteś tu.
Noc opada miękkim cieniem
Światło świecy drży jak dłoń
W pustym domu brzmi wspomnienie
Które znał już tylko on
Kropla ciszy spada wolno
Na klawisze czarnych dni
Twoje imię w półmroku tonie
Jak melodia, co wciąż śni
Czas zawisa między nutą
A oddechem, który drży
Jeszcze czuję twoją obecność
W miejscach, gdzie nie ma już „my”
(ostatni akord długo wybrzmiewa — pojawia się bardzo delikatny pad)
[BUILD – przejście z klasyki do pulsu]
Po północy świat się zmienia
Serce łapie równy krok
To, co było tylko cieniem
Zaczyna mieć własny głos
(subtelny puls syntezatora, filtr otwiera się, narasta napięcie)
[ZWROTKA 1 – wejście stylu italo disco]
Ciepły półmrok płynie wolno
Oddech niesie cichy żar
Każdy moment brzmi znajomo
Jak zapisany dawniej żal
W starych nutach zatrzymani
Między wczoraj a dziś
Serce uczy się od nowa
Jak bez ciebie dalej iść
[REFREN]
Po północy wracasz znów
W spokojnym rytmie moich snów
Ta melodia prowadzi mnie
Tam, gdzie byłeś blisko tak
Po północy trwa ten stan
Gdzie się kończy dzień, zaczyna brak
Choć oddalił nas już czas
W moich myślach wciąż tu grasz
[ZWROTKA 2]
Cienie płyną po ścianach
Jak wspomnienia dawnych dni
Każdy dźwięk ma twoje imię
Choć już nie mówimy „my”
Kroki niosą mnie przed siebie
Chociaż droga nie zna map
W ciszy słyszę twoje śmiechy
Jakbyś szedł tu obok mnie znów sam
[REFREN]
Po północy wracasz znów
W spokojnym rytmie moich snów
Ta melodia prowadzi mnie
Tam, gdzie byłeś blisko tak
Po północy trwa ten stan
Gdzie się kończy dzień, zaczyna brak
Choć oddalił nas już czas
W moich myślach wciąż tu grasz
[BRIDGE – powrót fortepianu klasycznego]
Jeśli noc zna nasze imię
Schowaj je wśród swoich gwiazd
Może kiedyś znów usłyszę
Jak powraca dawny blask
(narasta pad → werbel z pogłosem → wejście bitu)
[OSTATNI REFREN – pełna energia]
Po północy wracasz znów
W spokojnym rytmie moich snów
Ta melodia prowadzi mnie
Tam, gdzie byłeś blisko tak
Po północy trwa ten stan
Gdzie się kończy dzień, zaczyna brak
Choć oddalił nas już czas
W moich myślach wciąż tu grasz
[OUTRO – solo fortepian jak na początku]
Po północy… jesteś tu.
A zene stílusa
Classical romantic solo piano intro in the style of Chopin nocturne, expressive rubato, концерт hall feeling, rich dynamics, delicate pedaling, emotional and intimate. No modern elements at the beginning. Slowly evolving into an elegant 80s Italo Disco track at 112 BPM. Warm analog synth bass, soft vintage drum machine, gentle arpeggiators, lush pads, melodic lead synth. Mood: nostalgic, romantic, nighttime reflection. Male vocal, soft and expressive in the piano intro, more rhythmic and flowing in the disco sections. Big emotional chorus with layered harmonies. Breakdown returns to classical piano before final energetic chorus. Outro ends with solo piano and long reverb tail. Retro, cinematic, heartfelt, danceable but elegant.
