Zimne Serce Sknerusa

Była noc.
Londyn spowity był ciszą i śniegiem,
a wśród cieni wąskich ulic żył człowiek,
który nie wierzył w cuda.

Dla niego Boże Narodzenie było tylko dniem,
w którym inni marnowali czas, pieniądze i nadzieję.
Śmiech drażnił jego uszy.
Światło raziło oczy.

Serce miał twarde jak lód na bruku,
a duszę zamkniętą szczelniej niż drzwi swego domu.
Nie pamiętał już,
kiedy ostatni raz pozwolił sobie poczuć ciepło.

I właśnie wtedy…
gdy noc była najciemniejsza,
zaczęło się coś,
czego nie mógł już zignorować.