przystanek 2

Czekam na przystanku życia
na ostatniego przewoźnika,
co sprzeda bilet za 2 złote
i zabierze mnie w tę samą stronę.
W bajki i słowa święte wierzę,
a Ty mówisz jak bóg,
że stale przy mnie jesteś.
Kładziesz na powiekach
pocałunki miękkie
i już wiem, że nie odjadę,
ani nie odejdę...
Mówisz, że za rzeką
zasnąć też jest ciężko,
słodko spać nie może
zalęknione dziecko.
Myślisz, że gdy będziesz stary
wszystko będzie prostsze,
dziecko, które dzisiaj płacze
zdąży już dorosnąć.
Żegnasz więc me czoło
i obie dłonie odchodząc.
Usta omijasz
jak kierowca
pijanego na drodze.
Czułość jest prawdomówna,
uwierzyłam w pustkę i ciszę,
w bajek słowa święte...
Wciąż stoję na przystanku
czekając na Ciebie...
wiem, że nie odjadę,
ani nie odejdę...