Takie czasy

(Zwrotka 1)
Patrzę przez okno, świat pędzi jak szalony,
Każdy w swój mały ekran mocno wpatrzony.
Gdzieś pogubiły się stare, proste zasady,
W tłumie obcych twarzy nikt nie szuka już rady.
Słowa lecą w sieć, lecz nie mają już wagi,
Wszystko na pokaz, brakuje zwykłej odwagi.
(Refren)
Co to za czasy, powiedz, dokąd ten świat gna?
Telefony bez klawiszy, w sercach coraz mniej dna.
Domy bez klamek, zamknięte na cztery spusty,
Ludzie bez refleksji, w głowach szum coraz pustszy.
Gdzie zniknął honor i dane komuś słowo?
Czy da się to wszystko poskładać na nowo?
(Zwrotka 2)
Kiedyś wystarczył uścisk dłoni na zgodę,
Dziś każdy buduje wokół siebie przegrodę.
Zamiast rozmowy przy stole do białego rana,
Zostaje tylko chłodna, szklana ściana.
Zniknęły klamki, drzwi otwiera się kodem,
A serce z roku na rok staje się chłodem.
(Refren)
Co to za czasy, powiedz, dokąd ten świat gna?
Telefony bez klawiszy, w sercach coraz mniej dna.
Domy bez klamek, zamknięte na cztery spusty,
Ludzie bez refleksji, w głowach szum coraz pustszy.
Gdzie zniknął honor i dane komuś słowo?
Czy da się to wszystko poskładać na nowo?
(Mostek)
Może wystarczy na chwilę zatrzymać ten bieg,
Odłożyć na bok ten cały cyfrowy zgiełk.
Otworzyć drzwi szeroko, jak za dawnych lat,
I znów po ludzku spojrzeć na ten świat.
(Refren)
Co to za czasy, powiedz, dokąd ten świat gna?
Telefony bez klawiszy, w sercach coraz mniej dna.
Domy bez klamek, zamknięte na cztery spusty,
Ludzie bez refleksji, w głowach szum coraz pustszy.
Gdzie zniknął honor i dane komuś słowo?
Czas najwyższy poskładać to wszystko na nowo.
Bez cyganow co honor sprzedali, Prawdziwi tak nigdy by sie nie zachowali
Bez jedno stronych relacij gdzie widza Cie jak potrzebe maja, Gdzie obce zdania wiecej wpływu maja bo z nimi korzysci spływaj.