Прашина на Дланки

[Verse 1]
Утро ми се лепи за раце,
а ти ми остануваш во џеб.
По стакло пишувам твое име,
па го бришам со еден здив.

Собата мириса на дожд,
и на стари, премолчени зборови.
Јас те носам како тајна,
под ребра, длабоко, без одмор.

[Pre-Chorus]
Кажи ми, дали и ти
го слушаш истото срце?
Кога ќе молчиме вака,
сè ни зборува меѓу нас.

[Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.

Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.

[Verse 2]
На маса две ладни шолји,
една за мене, една за спомен.
Низ прозорец минува сенка,
а јас уште те барам со поглед.

Сите улици се исти,
кога чекорам без твој глас.
И секој чекор ме враќа
кај местото што нè знае нас.

[Pre-Chorus]
Кажи ми, дали и ти
го слушаш истото срце?
Кога ќе молчиме вака,
сè ни зборува меѓу нас.

[Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.

Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.

[Bridge]
Ако утре си далеку,
јас ќе бидам исто тука.
Со отворени дланки,
со едно тивко „дојди“.

Нека минат сите денови,
нека падне и овој мрак.
Јас те носам без да сакам,
како светол, мал знак.

[Final Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.

Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.

(во секој мој замав)
(во секој мој замав)