Прашина на Дланки
v4
@Слава Карачун
Прашина на Дланки
v4
@Слава Карачун
เนื้อเพลง
[Verse 1]
Утро ми се лепи за раце,
а ти ми остануваш во џеб.
По стакло пишувам твое име,
па го бришам со еден здив.
Собата мириса на дожд,
и на стари, премолчени зборови.
Јас те носам како тајна,
под ребра, длабоко, без одмор.
[Pre-Chorus]
Кажи ми, дали и ти
го слушаш истото срце?
Кога ќе молчиме вака,
сè ни зборува меѓу нас.
[Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.
Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.
[Verse 2]
На маса две ладни шолји,
една за мене, една за спомен.
Низ прозорец минува сенка,
а јас уште те барам со поглед.
Сите улици се исти,
кога чекорам без твој глас.
И секој чекор ме враќа
кај местото што нè знае нас.
[Pre-Chorus]
Кажи ми, дали и ти
го слушаш истото срце?
Кога ќе молчиме вака,
сè ни зборува меѓу нас.
[Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.
Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.
[Bridge]
Ако утре си далеку,
јас ќе бидам исто тука.
Со отворени дланки,
со едно тивко „дојди“.
Нека минат сите денови,
нека падне и овој мрак.
Јас те носам без да сакам,
како светол, мал знак.
[Final Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.
Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.
(во секој мој замав)
(во секој мој замав)
Утро ми се лепи за раце,
а ти ми остануваш во џеб.
По стакло пишувам твое име,
па го бришам со еден здив.
Собата мириса на дожд,
и на стари, премолчени зборови.
Јас те носам како тајна,
под ребра, длабоко, без одмор.
[Pre-Chorus]
Кажи ми, дали и ти
го слушаш истото срце?
Кога ќе молчиме вака,
сè ни зборува меѓу нас.
[Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.
Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.
[Verse 2]
На маса две ладни шолји,
една за мене, една за спомен.
Низ прозорец минува сенка,
а јас уште те барам со поглед.
Сите улици се исти,
кога чекорам без твој глас.
И секој чекор ме враќа
кај местото што нè знае нас.
[Pre-Chorus]
Кажи ми, дали и ти
го слушаш истото срце?
Кога ќе молчиме вака,
сè ни зборува меѓу нас.
[Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.
Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.
[Bridge]
Ако утре си далеку,
јас ќе бидам исто тука.
Со отворени дланки,
со едно тивко „дојди“.
Нека минат сите денови,
нека падне и овој мрак.
Јас те носам без да сакам,
како светол, мал знак.
[Final Chorus]
Ти си прашина на дланки,
не ме напушташ, не.
Ти си прашина на дланки,
се лепиш и кога не си тука.
Те тргам, пак те чувам,
те губам, пак те знам.
Ти си прашина на дланки,
во секој мој замав.
(во секој мој замав)
(во секој мој замав)
รูปแบบของดนตรี
Pop ballad with mid-tempo swing, brushed drums and warm bass pulse; verse stays intimate with sparse piano and muted guitar, pre-chorus opens with rising strings and soft gang vocal echoes, chorus blooms with stacked harmonies and a lifted drum groove. Lead vocal is close-mic and breathy in verses, wider doubled on the hook, with delay throws on the last word of each chorus. Ear candy includes reverse piano swells, glassy chimes between lines, and a filtered lift into the final chorus. Bright, polished, emotional mix with a glossy low end.
