[Verse 1] کلاب هاوس، ایرانیان مقیم خارج از کشور بچههای روم، دور هم جمعِ پرشر و شور منصور سامانی، اسمش میپیچه توی جمع هر کی یه حرفی داره، هر کی یه دقدلی، هر کی یه حرف
بحثهای داع، توش دعوا هست بگو بخند هست، داد و بیداد هست یکی میپره وسط، یکی میخنده زیر لب ولی آخرش یه حس خوب میمونه تهِ شب
[Pre-Chorus] همه میدونن، اینجا شلوغه همه میدونن، دلها توش رو به روه اگر صداها تیزه، اگر حرفا درازه یه چیز مشترک داریم، که دل ما رو میسازه
[Chorus] آبی رنگ عشقه آبی رنگ عشقه همه آبی دوست دارن آبی رنگ عشقه
[Verse 2] هیچ جا نمیشه روم منصور سامانی همه میشنونش، با یه موجِ ناگهانی یه نفر میگه بسه، یکی میگه ادامه بده یکی از تهِ دل میخنده، یکی میگه خدا بده
تو این هیاهو، رفاقت جا خوش کرده وسطِ جر و بحث، یه دلِ صاف هست که خورده هر کی از راه میرسه، یه صدا میشه و میمونه چون پشتِ این هیاهو، یه عشقِ مشترک میخونه
[Pre-Chorus] همه میدونن، اینجا شلوغه همه میدونن، دلها توش رو به روه اگر صداها تیزه، اگر حرفا درازه یه چیز مشترک داریم، که دل ما رو میسازه
[Chorus] آبی رنگ عشقه آبی رنگ عشقه همه آبی دوست دارن آبی رنگ عشقه
[Bridge] بذار صدا بالا بره بذار دلها وا بره از دلِ دعوا و خنده یک عشقِ آشنا بره
[Final Chorus] آبی رنگ عشقه آبی رنگ عشقه همه آبی دوست دارن آبی رنگ عشقه
Phong cách âm nhạc
Persian pop-rap with a conversational mid-tempo groove, tight drum programming and bouncing handclaps; verse rides sparse and chatty, pre-chorus lifts with stacked replies and rhythmic shouts, chorus lands on a chantable hook with gang vocals. Add vocal doubles on the anchor phrase, quick delay throws on key names, and small transition swells between sections. Bright, punchy, social and crowded mix with intimate lead vocal up front.