Gözlerinde hep sert bir bakış, Sözlerinde ise demirden bir duvar Ne yapsam yetmez, kendim olamam Hep onun gölgesinde kalan bir yıldızım Nakarat Ablamdan kaçarken yoruldum, tükendim Kendi sesimi duymadan sustum, dinlendim Onun kurallarıyla daraldı dünyam Ama bir gün, kendimi bulacağım Her sözü bir fırtına, her adımı diken Yanında küçüldüm, silindim ben Bir kardeşin yanında hissetmesi gerekirken Ablam, hep bir yük oldu omuzlarımda Nakarat Ablamdan kaçarken yoruldum, tükendim Kendi sesimi duymadan sustum, dinlendim Onun kurallarıyla daraldı dünyam Ama bir gün, kendimi bulacağım Köprü Beni bırak, özgür kalayım Bir yol aç, nefes alabileyim Son Nakarat Ablamdan kaçarken bulacağım kendimi Kendi gölgemde yeniden doğacağım Onun sınırlarını aşarak büyüyeceğim Ayşe olarak kendimi bulacağım