Ayşe'nin Ablasından Çektikleri

Gözlerinde hep sert bir bakış,
Sözlerinde ise demirden bir duvar
Ne yapsam yetmez, kendim olamam
Hep onun gölgesinde kalan bir yıldızım
Nakarat
Ablamdan kaçarken yoruldum, tükendim
Kendi sesimi duymadan sustum, dinlendim
Onun kurallarıyla daraldı dünyam
Ama bir gün, kendimi bulacağım
Her sözü bir fırtına, her adımı diken
Yanında küçüldüm, silindim ben
Bir kardeşin yanında hissetmesi gerekirken
Ablam, hep bir yük oldu omuzlarımda
Nakarat
Ablamdan kaçarken yoruldum, tükendim
Kendi sesimi duymadan sustum, dinlendim
Onun kurallarıyla daraldı dünyam
Ama bir gün, kendimi bulacağım
Köprü
Beni bırak, özgür kalayım
Bir yol aç, nefes alabileyim
Son Nakarat
Ablamdan kaçarken bulacağım kendimi
Kendi gölgemde yeniden doğacağım
Onun sınırlarını aşarak büyüyeceğim
Ayşe olarak kendimi bulacağım