Jesień, otul mnie

[Verse 1]
Wrzesień zostawił na szybie ślad,
jak list, którego nie zdążyłam wysłać.
Lato odchodzi przez mokry sad,
a w kałużach drży jego ostatnia iskra.

[Chorus]
Jesień, otul mnie w złoto i rdzę,
niech deszcz obmyje to, czego już nie ma.
Drzewa wkładają najpiękniejszy strój,
jakby na zimę szykowały się z nadzieją.

[Verse 2]
Na krześle czeka wełniany szal,
a w kieszeni kasztan, gładki jak obietnica.
Za oknem wiatr przewraca dzień,
a ja uczę serce spokojnie oddychać.

[Chorus]
Jesień, otul mnie w złoto i rdzę,
niech deszcz obmyje to, czego już nie ma.
Drzewa wkładają najpiękniejszy strój,
jakby na zimę szykowały się z nadzieją.

[Bridge]
Może ta suknia z liści i mgieł
nie jest pożegnaniem, tylko zaproszeniem.
Gdy pierwszy śnieg zapuka do drzwi,
pójdę mu naprzeciw z ciepłym spojrzeniem.

[Final Chorus]
Jesień, otul mnie w złoto i rdzę,
niech deszcz obmyje to, czego już nie ma.
Drzewa wkładają najpiękniejszy strój,
a zima już czeka — jak randka za progiem.

[Outro]
Na szybie cichnie deszcz,
a kasztan grzeje dłoń.