W cieniu katedry starego świata

[Intro – chór]
Aeterna lux...
Lux... Harmonia...
Aeterna...

[Zwrotka 1]
W cieniu katedry starego świata,
kamień pamięta oddech dawnych dni.
Każdy łuk niesie cichą opowieść,
którą do nieba prowadził wiatr i świt.

W sklepieniach tańczy święta geometria,
jak gwiezdny zapis ukryty wśród ścian.
Cisza brzmi głośniej niż tysiące słów,
gdy światło budzi uśpiony plan.

[Przedrefren]
Organy płyną jak spokojna rzeka,
skrzypce malują złoty krąg.
Dzwony unoszą marzenia wysoko,
a serce odnajduje własny dom.

[Refren]
W cieniu katedry starego świata,
tam gdzie kamienie pamiętają blask.
Niech płynie pieśń przez wieki i ludzi,
niosąc nadzieję raz jeszcze w nas.

W cieniu katedry starego świata,
chóry otwierają nieba próg.
Każdy oddech staje się modlitwą,
każdy dźwięk prowadzi ku światłu znów.

[Zwrotka 2]
Witraże budzą barwy poranka,
tańczą po murach niczym cichy sen.
Dzwony rozchodzą się ponad doliną,
jak fale światła pośród ziem.

Może w harmonii ukryto odpowiedź,
której od wieków szuka każdy z nas.
Może wystarczy zatrzymać się chwilę,
by usłyszeć własny wewnętrzny głos.

[Bridge]
Niech zabrzmią organy...
Niech zapłaczą skrzypce...
Niech chór uniesie wszystkie nasze dni...

Aeterna lux... Harmonia...
In lumine... Pax...

[Finał]
W cieniu katedry starego świata
czas już nie liczy godzin ani lat.
Pozostaje tylko piękno melodii,
która jak światło otula świat.

Aeterna lux...
Lux... Harmonia...