TO, CO ZNAM
v4
@Jerzyna K
TO, CO ZNAM
v4
@Jerzyna K
เนื้อเพลง
[Intro – Male, very close]
Czasem najtrudniej odejść
nie od tego, co boli…
tylko od tego, co znam.
(oooo…)
[Verse 1 – Male]
Przywykłem do tych samych drzwi,
do tych samych kilku ścian.
Do tego, że wiem, co będzie jutro,
choć nie chcę już tak żyć.
Mówiłem sobie: tak jest dobrze,
tak po prostu musi być.
A może tylko bałem się,
że za drzwiami nie ma nic.
[Pre-Chorus]
Ile razy można mówić:
jeszcze chwilę, jeszcze dzień?
[Chorus]
Najtrudniej puścić
to, co dobrze znam.
Nawet jeśli gdzieś głęboko
wiem, że nie chcę zostać tam.
Najtrudniej zrobić
ten pierwszy mały krok.
Ale może właśnie wtedy
zaczyna się mój nowy świat.
[Instrumental Hook]
[Verse 2 – Male]
Strach potrafi mówić cicho:
zostań tutaj, przecież znasz.
Tu przynajmniej wiesz, co stracisz,
tam nie wiesz, co możesz mieć.
Ale ile można czekać,
aż odwaga przyjdzie sama?
Może trzeba ruszyć pierwszy,
zanim minie cały czas.
[Pre-Chorus]
Nie chcę już nazywać strachu
spokojem tylko dlatego, że go znam.
[Chorus]
Najtrudniej puścić
to, co dobrze znam.
Nawet jeśli gdzieś głęboko
wiem, że nie chcę zostać tam.
Najtrudniej zrobić
ten pierwszy mały krok.
Ale może właśnie wtedy
zaczyna się mój nowy świat.
[Bridge – music almost stops]
[Female, softly]
A jeśli się boisz?
[Male]
To pójdę mimo tego.
[Female]
A jeśli nie wiesz dokąd?
[Male]
Byle nie z powrotem.
[Short silence]
[Final Chorus – brighter]
Najtrudniej puścić
to, co dobrze znam.
Ale kiedy już otworzę drzwi,
nie chcę wracać tam.
Najtrudniej zrobić
ten pierwszy mały krok.
A potem nagle widzisz,
że przed tobą cały świat.
[Outro]
(oooo… ahh…)
Nie wszystko, co znajome,
musi zostać z nami.
Czasem najtrudniej odejść
nie od tego, co boli…
tylko od tego, co znam.
(oooo…)
[Verse 1 – Male]
Przywykłem do tych samych drzwi,
do tych samych kilku ścian.
Do tego, że wiem, co będzie jutro,
choć nie chcę już tak żyć.
Mówiłem sobie: tak jest dobrze,
tak po prostu musi być.
A może tylko bałem się,
że za drzwiami nie ma nic.
[Pre-Chorus]
Ile razy można mówić:
jeszcze chwilę, jeszcze dzień?
[Chorus]
Najtrudniej puścić
to, co dobrze znam.
Nawet jeśli gdzieś głęboko
wiem, że nie chcę zostać tam.
Najtrudniej zrobić
ten pierwszy mały krok.
Ale może właśnie wtedy
zaczyna się mój nowy świat.
[Instrumental Hook]
[Verse 2 – Male]
Strach potrafi mówić cicho:
zostań tutaj, przecież znasz.
Tu przynajmniej wiesz, co stracisz,
tam nie wiesz, co możesz mieć.
Ale ile można czekać,
aż odwaga przyjdzie sama?
Może trzeba ruszyć pierwszy,
zanim minie cały czas.
[Pre-Chorus]
Nie chcę już nazywać strachu
spokojem tylko dlatego, że go znam.
[Chorus]
Najtrudniej puścić
to, co dobrze znam.
Nawet jeśli gdzieś głęboko
wiem, że nie chcę zostać tam.
Najtrudniej zrobić
ten pierwszy mały krok.
Ale może właśnie wtedy
zaczyna się mój nowy świat.
[Bridge – music almost stops]
[Female, softly]
A jeśli się boisz?
[Male]
To pójdę mimo tego.
[Female]
A jeśli nie wiesz dokąd?
[Male]
Byle nie z powrotem.
[Short silence]
[Final Chorus – brighter]
Najtrudniej puścić
to, co dobrze znam.
Ale kiedy już otworzę drzwi,
nie chcę wracać tam.
Najtrudniej zrobić
ten pierwszy mały krok.
A potem nagle widzisz,
że przed tobą cały świat.
[Outro]
(oooo… ahh…)
Nie wszystko, co znajome,
musi zostać z nami.
รูปแบบของดนตรี
Deep house / emotional pop: low warm slightly raspy male baritone, intimate natural spoken-like phrasing, soft airy female bridge dialogue and distant oooo/ahh textures; deep pulsating bass, smooth four-on-the-floor groove, soft punchy kick, warm analog synth chords, atmospheric pads, delicate electric piano, clean guitar accents, memorable four-note synth hook; warm analog production with subtle 80s synthpop influence, restrained verses, tension-building pre-choruses, brighter melodic choruses, near-stop bridge with faint synth atmosphere, dialogue, short silence and brighter final chorus; 112 BPM.
