Za To, Że Wciąż Oddychasz
v4
@mariusz suwała
Za To, Że Wciąż Oddychasz
v4
@mariusz suwała
เนื้อเพลง
[Verse 1]
Za nieprzespane noce
Za każdy krzywy krok
Za słowa rzucone w złości
I za ten cichy rok
Za wszystko
Co nie wyszło
Choć tak paliło nas
Za to
Że wciąż oddychasz
Podnoszę pierwszy raz
[Chorus]
Za to
Że wciąż oddychasz
Choć tyle w środku pękło
Za wszystkie małe szanse
Co trzymasz w dłoni lekko
Za oczy
Które płaczą
A jednak rano wstają
Za to
Że jeszcze jesteś
Dziś moje serce piję za ją
[Verse 2]
Za myśli nie na głos
Za winy sprzed iluś lat
Za dumę
Co nas dzieli
I ten zacięty świat
Za wszystko
Co przemilczę
By znów usłyszeć śmiech
Za to
Że się nie poddasz
Choć brak ci czasem tchu
[Chorus]
Za to
Że wciąż oddychasz
Choć tyle w środku pękło
Za wszystkie małe szanse
Co trzymasz w dłoni lekko
Za oczy
Które płaczą
A jednak rano wstają
Za to
Że jeszcze jesteś
Dziś moje serce piję za ją
Za nieprzespane noce
Za każdy krzywy krok
Za słowa rzucone w złości
I za ten cichy rok
Za wszystko
Co nie wyszło
Choć tak paliło nas
Za to
Że wciąż oddychasz
Podnoszę pierwszy raz
[Chorus]
Za to
Że wciąż oddychasz
Choć tyle w środku pękło
Za wszystkie małe szanse
Co trzymasz w dłoni lekko
Za oczy
Które płaczą
A jednak rano wstają
Za to
Że jeszcze jesteś
Dziś moje serce piję za ją
[Verse 2]
Za myśli nie na głos
Za winy sprzed iluś lat
Za dumę
Co nas dzieli
I ten zacięty świat
Za wszystko
Co przemilczę
By znów usłyszeć śmiech
Za to
Że się nie poddasz
Choć brak ci czasem tchu
[Chorus]
Za to
Że wciąż oddychasz
Choć tyle w środku pękło
Za wszystkie małe szanse
Co trzymasz w dłoni lekko
Za oczy
Które płaczą
A jednak rano wstają
Za to
Że jeszcze jesteś
Dziś moje serce piję za ją
รูปแบบของดนตรี
Modern Polish pop ballad, intimate piano and subtle pads at first; male vocals close to the mic with breathy tone. Pre-chorus lifts with warm bass and light percussion; chorus blooms in a wide, anthemic hook with layered harmonies and reverb-drenched claps. Second half adds gentle electric guitar swells and a soft tom build toward a final, sky-opening repeat of the title line.
