Nie potrzebne pamiatki

Leżę na podłodze w korytarzu
tam gdzie rzuciłeś walizkę tamtego ranka
światło z klatki schodowej wpada paskiem
i tnie mi twarz na pół – jasną i ciemną
Twoje buty wciąż stoją przy drzwiach
jakbyś wyszedł tylko na papierosa
minęło sto osiemdziesiąt trzy dni
a ja nadal czekam na ten zapach dymu
[Zwrotka 2]
W szufladzie twoja szczoteczka do zębów
niebieska, z napisem „jego”
patrzę na nią jak na relikwię
którą się boję dotknąć, bo się rozpadnie
każdego wieczoru myję zęby obok niej
i udaję, że to normalne
że to nie jest grobowiec
małego kawałka ciebie, który mi zostawiłeś
[Zwrotka 3]
Piszę listy, których nigdy nie wyślę
„Pamiętasz, jak obiecałeś, że nie będziesz kolejnym?”
„Pamiętasz, jak mówiłeś, że ja jestem ta ostatnia?”
śmieję się sama do siebie w lustrze
bo przecież pamiętasz
tylko nie mnie
tylko nie te słowa
tylko nie tę wersję historii, w której ja wygrywam
[Zwrotka 4]
Zostały mi tylko klucze
te same, które kiedyś otwierały wszystko
teraz otwierają tylko ciszę
i pustą szafę po twojej stronie
czasami wkładam je do kieszeni
wychodzę na ulicę
i idę tam, gdzie kiedyś szliśmy razem
żeby poczuć, że chociaż przez chwilę
nie jestem sama z tym ciężarem
[Refren]
Zostały mi tylko klucze
i dziura w piersi na twój kształt
zamykam oczy i wciąż widzę
jak odchodzisz
bez słowa, bez spojrzenia
a ja stoję w progu
z tymi cholernymi kluczami w ręce
i nie umiem ich oddać
ani włożyć do zamka
ani wyrzucić