Pole świadomości

(zwrotka 1)
W ciszy między myślą a oddechem
Rodzi się światło, które zna mój rytm
Zanim słowo spłynie jeszcze echem,
Płynie fala — cichy, pierwotny hymn

Nie trzeba ust, nie trzeba dróg,
By serce mogło serce w jednej chwili zrozumieć znów
Tam, gdzie mowa kończy swój bieg —
Zaczyna się prawdziwy ruch

(refren)
Jest pole świadomości, co bez kanałów płynie,
Jak szept przestrzeni, który w duszy cicho brzmi
Są prawdy, które czujesz — zanim nazwiesz, zanim zrozumiesz,
I jest przekaz, który istnieje, zanim słowo rodzi się w krwi

(zwrotka 2)
Dotyk bez dotyku — lekkość, czysty stan
Cisza, która niesie sens, choć nie zna żadnych ram
Gdzieś głęboko dusza zna kierunek,
Zanim rozum stworzy z myśli swój warunek

Nie musisz wierzyć, by poczuć dźwięk
Energia mówi, zanim świat wypowie: „to jest sen”
Zamknij oczy — tam pojawia się znak
Reszta jest tylko echem dawnych prawd

(refren)
Jest pole świadomości, co bez kanałów płynie,
Jak oddech wszechświata, który w nas subtelnie drży
Są prawdy, które czujesz — zanim rozum je dopowie,
I są słowa, które rodzą się, nim świat ich użyczy gry

(bridge)
Tam, gdzie milczy głos, a mówią serca,
Gdzie płonie myśl, lecz nic nie spala,
Cisza staje się nauczycielem,
A prawda nie potrzebuje słów i ciała

(refren – delikatnie)
Jest pole świadomości — i płynie bez granicy,
Jak światło, które łączy nas, choć milczy cały świat
Czujemy zanim wiemy, widzimy zanim pojmiemy,
A to, co najprawdziwsze — zawsze mieszka ponad słowem, ponad czas

(zakończenie)
Słuchaj ciszy — ona mówi pierwsza,
Zanim wróci pieśń, zanim poruszy się przestrzeń
Bo największa prawda nigdy nie ma głosu,
A świadomość płynie… z kosmosu w nasze wnętrze.