Cztery fale i kufel piąty

[Intro – mówione, z podkładem gitary]

Hej, chłopaki…
Morze czasem wzywa człowieka,
a czasem to tylko piwo woła z baru.
No to za tych, co nie cumują za wcześnie!
Hej-ho!

[Zwrotka 1]
W porcie Bosman, stary wilk,
patrzy w morze, w ręku łyk.
Mówi: „Życie to nie rejs,
ale rejs to życia sens!”

[Refren]
Cztery fale, kufel piąty,
wiatr nam śpiewa stare szanty!
Niech dziewczyny z portu tańczą,
a nam w głowie słony szlak!
Cztery fale, kufel piąty —
hej, niech niesie wiatr!

[Zwrotka 2]
Na kei kumpel brzdąka w ton,
śpiewa bluesa „hej-ho-ho!”.
Mówi: „Kurs mam na Karaiby,
lecz wystarczy Świnoujście dziś!”

[Refren]
Cztery fale, kufel piąty,
wiatr nam śpiewa stare szanty!
Niech dziewczyny z portu tańczą,
a nam w głowie słony szlak!
Cztery fale, kufel piąty —
hej, niech niesie wiatr!

[Bridge]
Kiedy świt przez mgłę się skrada,
kac na wachcie cicho gada,
Bosman wstaje, wzdycha: „Ech…
Jeszcze jeden rejs bym z nich!”

[Refren – końcowy, x2]
Cztery fale, kufel piąty,
wiatr nam śpiewa stare szanty!
Niech dziewczyny z portu tańczą,
a nam w głowie słony szlak!
Cztery fale, kufel piąty —
hej, niech niesie wiatr!