ZOSTAŁ WE MNIE TAMTEN UŚMIECH

[Short Instrumental Intro]

[Verse 1 — Male, warm and intimate]
Na małej stacji pachniał deszcz,
trzymałaś bilet w zimnej dłoni.
Spóźniony pociąg dał nam czas
na kilka słów, na dotyk skroni.
Zanim wsiadłaś, przytuliłaś mnie,
jakbyś przez chwilę chciała zostać.

[Pre-Chorus]
Potem ruszyły światła okien,
twoja twarz odpłynęła wraz z nimi.
Jeszcze biegłem kawałek peronem,
aż twój pociąg zniknął za drzewami.

[Chorus — Male, expressive]
Został we mnie tamten uśmiech,
niedokończony z tobą dzień.
Gdy deszcz powraca, znów przynosi
twój ciepły głos, znajomy gest.

Nie wszystko musi trwać na zawsze,
by najważniejszym w życiu być.
Byłaś przez chwilę — a do dzisiaj
potrafisz we mnie pięknie żyć.

[Short Saxophone Interlude]

[Verse 2 — Male]
Dziś na tej stacji inny dach,
a za torami wyższe drzewa.
Ktoś z kimś się żegna, tak jak my,
ktoś biegnie, żeby zdążyć jeszcze.
Zamykam oczy. Przez sekundę
znów jestem chłopcem obok ciebie.

[Pre-Chorus]
Już nie wypatruję twojej twarzy,
nie odmierzam pociągami dni.
Lecz gdy ktoś obejmie kogoś mocno,
przypominam sobie tamtych nas.

[Chorus — Male, fuller]
Został we mnie tamten uśmiech,
niedokończony z tobą dzień.
Gdy deszcz powraca, znów przynosi
twój ciepły głos, znajomy gest.

Nie wszystko musi trwać na zawsze,
by najważniejszym w życiu być.
Byłaś przez chwilę — a do dzisiaj
potrafisz we mnie pięknie żyć.

[Bridge — Male, softly]
Nie wiem, czy czasem mnie wspominasz,
czy jeszcze pamiętasz ten peron.
Ja już potrafię o nas mówić
z wdzięcznością — i spokojnym sercem.

[Final Chorus — Male, emotional]
Został we mnie tamten uśmiech,
niedokończony z tobą dzień.
Nie wszystko musi trwać na zawsze,
by stać się częścią naszych serc.

[Outro — Male, gently]
Na małej stacji pachniał deszcz…
A ja pamiętam.
Jeszcze dziś.

[Short Instrumental Outro]
[End]