Text
Zwrotka I
Na rogu dawnych snów zatrzymał się mój świat,
Latarnie cicho grają melodię wielu lat.
W kieszeni jeszcze brzmi niedopowiedziany gest,
A miłość — jak orkiestra — wciąż prowadzi mnie.
Refren
Bo kiedy tańczy noc i serce bliżej chce,
Świat nagle lśni, jak pierwszy letni dzień.
Niech niesie nas ten wiatr — nad dachy starych miast,
Gdzie każdy krok wciąż śpiewa — że warto kochać tak.
Zwrotka II
W twych oczach ciepły blask, jak dawnych filmów kadr,
A uśmiech znów rozprasza najciemniejszy czas.
Choć życie pędzi wprost, jak stary dworcowy pociąg,
To w twoich dłoniach zawsze — odnajduję dom.
Refren
Bo kiedy tańczy noc i serce bliżej chce,
Świat nagle lśni, jak pierwszy letni dzień.
Niech niesie nas ten wiatr — nad dachy starych miast,
Gdzie każdy krok wciąż śpiewa — że warto kochać tak.
Mostek
A jeśli przyjdzie mgła i cisza spadnie w nas,
To wiem — dopóki jesteś tu,
Nie zagubię gwiazd.
Refren (finał, szeroka orkiestracja)
Bo kiedy tańczy noc — i cały świat jest nasz,
Znów wraca czas, co w sercach cicho trwa.
Niech niesie nas ten wiatr — jak pierwszy, wspólny takt,
Bo w rytmie twoich słów — chcę już na zawsze grać.
Musikstil
A nostalgic Polish romantic song in the style of 1960s/70s orchestral pop, inspired by Zbigniew Wodecki. Warm emotional vocal, lyrical and elegant mood, gentle swing rhythm, expressive phrasing. Rich orchestration with strings, flugelhorn/trumpet, subtle piano, acoustic bass and light drums. The atmosphere should feel cinematic, dreamy and slightly melancholic, like dancing together on a misty city street at night. Theme: love, memory, tenderness, time passing — hopeful but nostalgic.