Zwrotka I Na rogu dawnych snów zatrzymał się mój świat, Latarnie cicho grają melodię wielu lat. W kieszeni jeszcze brzmi niedopowiedziany gest, A miłość — jak orkiestra — wciąż prowadzi mnie.
Refren Bo kiedy tańczy noc i serce bliżej chce, Świat nagle lśni, jak pierwszy letni dzień. Niech niesie nas ten wiatr — nad dachy starych miast, Gdzie każdy krok wciąż śpiewa — że warto kochać tak.
Zwrotka II W twych oczach ciepły blask, jak dawnych filmów kadr, A uśmiech znów rozprasza najciemniejszy czas. Choć życie pędzi wprost, jak stary dworcowy pociąg, To w twoich dłoniach zawsze — odnajduję dom.
Refren Bo kiedy tańczy noc i serce bliżej chce, Świat nagle lśni, jak pierwszy letni dzień. Niech niesie nas ten wiatr — nad dachy starych miast, Gdzie każdy krok wciąż śpiewa — że warto kochać tak.
Mostek A jeśli przyjdzie mgła i cisza spadnie w nas, To wiem — dopóki jesteś tu, Nie zagubię gwiazd.
Refren (finał, szeroka orkiestracja) Bo kiedy tańczy noc — i cały świat jest nasz, Znów wraca czas, co w sercach cicho trwa. Niech niesie nas ten wiatr — jak pierwszy, wspólny takt, Bo w rytmie twoich słów — chcę już na zawsze grać.
Стиль музыки
A nostalgic Polish romantic song in the style of 1960s/70s orchestral pop, inspired by Zbigniew Wodecki. Warm emotional vocal, lyrical and elegant mood, gentle swing rhythm, expressive phrasing. Rich orchestration with strings, flugelhorn/trumpet, subtle piano, acoustic bass and light drums. The atmosphere should feel cinematic, dreamy and slightly melancholic, like dancing together on a misty city street at night. Theme: love, memory, tenderness, time passing — hopeful but nostalgic.